Najmniejszy pies świata w marcu 2020 roku trafił do szpitala dla zwierząt. Milly miała problemy z oddychaniem - kilka dni później odeszła za Tęczowy Most. Ciekawostki. Cupcake to najmniejszy pies terapeutyczny. Chihuahua przyszła na świat 8 września 2012 roku. Gdy suczka dorosła mierzyła niecałe 16 cm wysokości. Tym razem zabieramy Was na (dosłownie!) jezioro Myvatn (zamarznięte oczywiście) i pokazujemy jak wyglądają zawody psich zaprzęgów na Islandii. Jest to świetn Jaki jest najmniejszy miniaturowy pies? Chihuahua. Chihuahua jest powszechnie uważany za najmniejszą rasę psów na świecie. Dlaczego mój pies nadal wygląda jak szczeniak? Większość psów na naszej liście to psy mniejszych ras. Mniejsze rasy kojarzą się ze szczenięcym wyglądem po prostu ze względu na ich wielkość. Jak Wygląda Pies Chihuahua to bardzo mały i zwinny piesek, który pochodzi z Meksyku. Jest jednym z najmniejszych psów rasowych na świecie. Chihuahua może mieć długą lub krótką sierść, a ich wielkość może się znacznie różnić od szczeniaka do dorosłego psa. If you're going by the American Kennel Club, there is officially two different types of Chihuahuas, the long coat and the smooth coat. However, if you look online and speak to others, there are five more Chihuahua breeds out there. They are the Apple head Chihuahua, Dear Head Chihuahua, Teacup Chihuahua, Fawn Chihuahua, and Merle Chihuahua. jelaskan perbedaan seni patung dengan seni pahat. Zgodnie ze wzorcem Chihuahua występuje w dwóch odmianach: krótkowłosej i długowłosej: Odmiana krótkowłosa U psów krótkowłosych sierść powinna być zwarta i przylegająca, bardzo krótka na pyszczku i uszach, trochę dłuższa na szyi i ogonie. Podszerstek średnio obfity. Przy bardziej obfitym podszerstku włos może być nieco dłuższy. Szata powinna być błyszcząca o miękkiej strukturze. Rzadsza szata w okolicy gardła i podbrzusza jest dopuszczalna, natomiast psy bezwłose nie są akceptowane. Obecność miejsc bez sierści jest wadą dyskwalifikującą. Umaszczenie: dopuszczalne są wszystkie kolory i ich kombinacje, jakkolwiek najbardziej cenione jest umaszczenie płowe, czekoladowe, białe, piaskowe, srebrzysto-płowe, srebrzysto-szare, czarne, czarne podpalane i płowe pręgowane. Odmiana długowłosa Multi Ch SPICED COOKIE Volpino Mini (FCI). Dolce Piccoli FCI W odmianie długowłosej szata powinna być delikatna i jedwabista, prosta lub lekko falista, podszyta średnio obfitym podszerstkiem. Nie może być ani nastroszona jak u szpica ani długa i przylegająca jak u maltańczyka. Wokół szyi długi włos tworzy obfitą, efektowną kryzę. Uszy oraz tylna część kończyn ozdobione są frędzlą, a ogon zdobi wspaniały pióropusz. Owłosienie powinno być umiarkowanie długie, psy z przesadnie długą i przesadnie obfitą szatą nie są akceptowane. Umaszczenie: dopuszczalne są wszystkie kolory i ich kombinacje, jakkolwiek najbardziej cenione jest umaszczenie płowe, czekoladowe, białe, piaskowe, srebrzysto-płowe, srebrzysto-szare, czarne, czarne podpalane i płowe pręgowane. Pielęgnacja sierści Pielęgnacja chihuahuy krótkowłosej nie jest skomplikowana i nie wymaga szczególnych zdolności manualnych, natomiast pies długowłosy potrzebuje starannej i systematycznej pielęgnacji, bo jego sierść ma tendencję do plątania i filcowania. Jeśli jednak ktoś potrafi tak zorganizować sobie czas, żeby pies był regularnie szczotkowany i kąpany, nie będzie miał problemów z jego owłosieniem. Biorąc pod uwagę gabaryty psa, jego właściciel zbytnio się nie napracuje. YOANA FOR DOGOMANIA Diamond Dog Forever. Szczotkowanie Psa krótkowłosego wystarczy wyszczotkować raz w tygodniu miękką włosianą szczotką, jeśli włos wypada i jest go pełno na dywanach i kanapach - odpowiednio częściej. Przy każdym szczotkowaniu sierść powinna być spryskana dobrej jakości odżywką zawierającą olejki roślinne wzmacniające i uelastyczniające włos. Dla psów długowłosych szczotkowanie jest podstawowym zabiegiem pielęgnacyjnym, dlatego jak najwcześniej trzeba psa do niego przyzwyczaić. Musi je nie tylko akceptować, ale nawet polubić, wtedy utrzymanie sierści w idealnym stanie zabierze niewiele czasu i nie będzie żadnym problemem. Pamiętajmy, że jedno szarpnięcie szczotką może spowodować, że pies się zrazi i na jej widok będzie uciekał i chował się po kątach. Wówczas każda próba uporządkowania sierści stanie się problemem. Od momentu przybycia szczeniaka do domu, między nim a jego panem powinna zapanować atmosfera pełnego zaufania i zrozumienia: pies powinien pogodzić się z faktem, że przez całe swoje życie będzie musiał poddawać się różnym zabiegom pielęgnacyjnym, pan musi sobie zdać sprawę z tego, że to od niego zależy czy te zabiegi będą dla obu stron przyjemnością czy też udręką. Podstawą sukcesu jest wczesne przyzwyczajenie psa do tego, że ktoś zajmuje się jego sierścią. Spokój, cierpliwość, pochwały i smakołyki niewątpliwie pomogą nam ten cel osiągnąć. EL PASO z Końskiego Raju FCI. Z Końskiego Raju Ze wszystkich akcesoriów pielęgnacyjnych najważniejsza jest szczotka, a dokładnie dwie szczotki. Jako pierwszą powinniśmy kupić szczotkę włosianą i zacząć ją używać jak najwcześniej, już około szóstego tygodnia życia. Warto w nią zainwestować, bo będzie psu służyła przez wiele lat. W momencie, kiedy w miejsce szczenięcego puchu zacznie pojawiać się dorosła sierść potrzebna będzie druga szczotka, druciana. Trzeba sprawdzić, czy jej końce są idealnie gładko zakończone, nie mogą wyrywać włosa, drapać, ani tym bardziej kaleczyć skóry. Wielkość obydwu szczotek powinna być dopasowana do wielkości psa, czyli najmniejsze jakie istnieją. Bardzo potrzebny będzie również dobrej jakości średnio gęsty metalowy grzebień do wyczesywania frędzli. Psa długowłosego szczotkuje się 2-3 razy w tygodniu, z włosem a nie pod włos. Zaczynamy od dokładnego przeglądu owłosienia w poszukiwaniu ewentualnych supłów o które w czasie szczotkowania moglibyśmy zahaczyć i sprawić psu ból. Najwrażliwsze są okolice pachwin i brzucha, jeśli w tym miejscu pojawi się supeł, najlepiej go wyciąć. Pamiętajmy, że nigdy nie wolno szczotkować na sucho, bo włos się łamie i niszczy. Koniecznie trzeba spryskać sierść specjalną odżywką dla długiej sierści, która działa antystatycznie, ułatwia szczotkowanie oraz zapobiega plątaniu i filcowaniu się włosa. Kąpiel Psy krótkowłose można kapać co dwa tygodnie, długowłose raz na 7-10 dni. Nie jest prawdą, że kąpiel niszczy włos, pod warunkiem, że używamy dobrych kosmetyków, opracowanych specjalnie dla psiej sierści. Nigdy nie wolno stosować szamponów przeznaczonych dla ludzi, w tym również dla niemowląt, bo mają zbyt wysokie pH, wysuszają i niszczą sierść. Chihuahua porusza się blisko ziemi, na sierści psa osiada nie tylko zwykły kurz, ale także całe mnóstwo różnego rodzaju środków chemicznych, które niszczą i wysuszają włos. Dlatego też psa trzeba kąpać, bo szampon je zmywa a balsam tworzy warstewkę ochronną przed ich agresywnym działaniem. Długotrwałe działanie środków chemicznych może spowodować problemy skórne: świąd, wypryski, stany zapalne. , MR. MAGOO Crazy Passion. Passion Psa wstawiamy do wanny na antypoślizgową podkładkę i dokładnie moczymy jego sierść wodą. Nakładamy odpowiednio rozcieńczony szampon, rozprowadzamy go na całej sierści i delikatnie myjemy unikając energicznego pocierania, które sprzyja plątaniu się włosa. Szampon konieczne trzeba rozcieńczyć, bo skondensowany wcale nie myje lepiej, za to jego nadmiar trudno wypłukać Pamiętajmy, że rozcieńczamy tylko tyle, ile tego dnia zużyjemy, szamponu zmieszanego z wodą nie można przechowywać, bo z czasem traci właściwości myjące. Myjemy zawsze dwukrotnie i za każdym razem dokładnie spłukujemy, również pod brzuchem, bo tam spływa najwięcej piany. Po dokładnym wypłukaniu i odciśnięciu sierści ręcznikiem nakładamy balsam-odżywkę, równomiernie ją rozprowadzamy i pozostawiamy na 3-5 minut. Odżywka jest niezbędna dla obu rodzajów owłosienia, ponieważ odbudowuje naturalną, lipoproteinową otoczkę włosa, odżywia go i uelastycznia, a w przypadku długiej sierści skutecznie zapobiega jej elektryzowaniu plątaniu i filcowaniu. Po spłukaniu odżywki odciskamy sierść ręcznikiem, bez pocierania, bo to plącze i łamie włos. Potem zawijamy psa w następny, suchy, dobrze wchłaniający wodę ręcznik i pozostawiamy w nim na chwilę, żeby wchłonął jak najwięcej wilgoci. Zdejmujemy ręcznik, spryskujemy sierść odżywką w aerozolu i suszymy delikatnie ciepłą suszarką. Czystość bez kąpieli Psy długowłose kąpie się na tyle często, że zazwyczaj nie ma potrzeby czyszczenia ich sierści między kąpielami. Jeśli jednak nie mamy czasu lub możliwości, żeby psa wykąpać, możemy przywrócić sierści czystość przy pomocy specjalnego lotionu. Najlepiej naciągnąć warstewkę waty na włosianą szczotkę, zwilżyć ją lotionem i wyszczotkować sierść. Brud zostanie na wacie, a sierść po wyschnięciu będzie pachnąca i czysta. Problemy i zabiegi specjalne Największym problemem psów długowłosych jest plątanie i filcowanie się sierści. Jeśli jednak będziemy stosować dobrej jakości środki pielęgnacyjne, kąpać psa raz na 1-2 tygodnie (zawsze z balsamem) i szczotkować 2 razy w tygodniu (zawsze z odżywką do szczotkowania), nigdy nie będzie miał sfilcowanej sierści. Regularna pielęgnacja zabiera nieporównanie mniej czasu, niż rozsupływanie splątanej sierści. Po mocno nasłonecznionym lecie, po zimie, macierzyństwie, chorobach i zawsze wtedy, kiedy włos zaczyna być suchy i odstający, pilnie potrzebna jest kuracja regenerująca, która pozwoli przywrócić sierści elastyczność i idealną kondycję. Jej opis można znaleźć w zakładce Problemy z sierścią - przesuszenie. Jeśli właściciel ma problem z utrzymaniem sierści w nienagannym stanie, a pies nie jest wystawiany, można mu ją trochę skrócić, będzie łatwiejsza do utrzymania w czystości, a piesek będzie wyglądał lepiej niż z zaniedbanym, poplątanym włosem. HOPPE KEY CAROLINE Meyer, Lucynka Dogomania, ANA HEYLEY SUNRISE Viwera Parys, Fleur De Rose VIVALDI Parys Higiena Oprócz sierści, regularnej pielęgnacji wymagają także oczy, uszy, zęby, pazury, łapy i gruczoły okołoodbytowe. Wskazówki jak je pielęgnować znajdują się tutaj. Jak dobrać akcesoria oraz kosmetyki do potrzeb i rodzaju sierści: Akcesoria do pielęgnacji sierści kliknij tutaj Dobór kosmetyków do potrzeb i rodzaju sierści kliknij tutaj Przygotowanie do wystawy psa krótkowłosego jest bardzo proste. Sierść musi być umyta i bardzo dokładnie wyczesana. Cały martwy włos powinien być usunięty, bo powoduje, że sierść wydaje się matowa. Wszystkie odstające włoski w miejscach gdzie schodzi się sierść rosnąca z różnych kierunków można wyrównać degażówkami. Dzięki temu sierść będzie gładka i przylegająca. U psa długowłosego usuwamy wszystkie niesfornie odstające włoski na głowie, na której sierść powinna być idealnie gładka i przylegająca. Następnie bardzo starannie rozczesujemy frędzle i tak, by cięcie nie było widoczne, delikatnie wyrównujemy je nożyczkami. Pamiętajmy, że w czasie spacerów po lesie włos trzeba odpowiednio chronić, najlepiej nakładając specjalne przewiewne ubranko zwane siatką leśną, które chroni przed wczepianiem się gałązek i szyszek, mogących w tej szacie zrobić prawdziwe spustoszenie. W zimie przyda się odpowiedni kombinezon, w przeciwnym razie przyklejony do sierści śnieg natychmiast po powrocie ze spaceru trzeba delikatnie usunąć, najlepiej suszarką, zanim pies zdąży go razem z sierścią powygryzać. Niestety w momencie kiedy szykujemy psa na wystawę wszystkie ubytki w sierści mogą okazać się bardzo widoczne. TUTTI FRUTTI Apolonia’s Wild Band MultiCh TEQUILA Apolonia’s Wild Band. Wł. hod Apolonia’s Wild Band Nie wolno zapominać o łapkach. Pazurki powinny być obcięte tak, żeby nie dotykały podłogi. Najlepiej zrobić to kilka przed wystawą, bo gdyby się zdarzyło przyciąć któryś z nich zbyt krótko, zdąży się wygoić. Włos miedzy opuszkami palców musi być wycięty, czasem w tym miejscu tworzy się zbity filc, który uwiera przy chodzeniu i może nawet spowodować odleżynę. Trzeba go bardzo ostrożnie wyciąć a skórę posmarować maścią gojącą. Jest to bardzo ważne, bo pies może kuleć i nie będzie w stanie odpowiednio zaprezentować się w ruchu. Jeśli wystawa odbywa się w hali, na gładkiej betonowej posadzce, może się ślizgać i mieć trudności z utrzymaniem równowagi. Istnieje specjalny balsam, który tworzy na opuszce warstewkę przeciwpoślizgową, zwiększa przyczepność i pozwala zlikwidować ten problem. Przed wystawą trzeba koniecznie psa wykapać. Przy poprzednich kąpielach warto zaobserwować po ilu dniach jego sierść prezentuje się najlepiej, zazwyczaj są to 2-3 dni. Jeśli kolor sierści nie jest dostatecznie wyrazisty, do kilku poprzednich kąpieli trzeba zastosować szampon intensyfikujący barwę. Wówczas do pierwszego mycia stosujemy szampon koloryzujący, do drugiego szampon dostosowany do rodzaju owłosienia, np dla psów długowłosych. Po wypłukaniu i odciśnięciu sierści ręcznikiem nakładamy balsam-odżywkę, rozprowadzamy ją równomiernie na całej sierści, pozostawiamy na 3-5 minut a następnie starannie spłukujemy. Ponownie osuszamy sierść ręcznikiem, spryskujemy odżywką do szczotkowania i przystępujemy do suszenia i modelowania, rozczesując wszystkie frędzle włosianą szczotką. BOG,BIS MATT DAMON DEI Piccoli Bastardi. Bastardi Przed wejściem na ring Pół godziny wcześniej idziemy z psem na mały spacer, żeby się rozruszał i załatwił potrzeby fizjologiczne. Następnie wracamy pod ring, szczotkujemy sierść i spryskujemy ją bardzo delikatnie odżywką nabłyszczającą. Pies krótkowłosy jest gotowy. Przygotowanie psa długowłosego wymaga trochę więcej czasu. Sierść musi być bardzo dokładnie wyszczotkowana i wymodelowana. Jeśli pióropusz na ogonie ma tendencję do opadania, można go bardzo delikatnie, przy wyciągniętym poziomo ogonie, spryskać specjalnym niewidocznym lakierem wystawowym i w tej pozycji wysuszyć. Po powrocie na swoje miejsce będzie się wspaniale prezentował. Na zakończenie spryskujemy sierść odżywką nabłyszczającą. Od tego momentu pies nie może się położyć, żeby nie zebrać z ziemi wszystkich leżących tam śmieci. Jeśli w oczekiwaniu na wejście na ring trochę z nim pobiegamy, wprawimy go w doskonały nastrój i będzie się lepiej wystawiał. Teraz już tylko sprawdzamy czy nie ma śpiochów w oczach, zakładamy stonowaną z barwą sierści, delikatną ringówkę, po czym energicznym krokiem wchodzimy na ring. Powodzenia! Wystawiając psa długowłosego trzeba mieć zawsze w kieszeni szczotkę, żeby móc w każdej chwili przeczesać i uporządkować sierść. Jeśli jej nie używamy, powinna być w kieszeni lub w specjalnej, przypiętej do pasa torebce a nie w ręce, bo w chwili nieuwagi, łatwo może wplątać się w sierść. Młodziutka rozpoczynająca swoją karierę wystawową MISSISIPI Viwera Parys Parys Uwaga: Regulamin wystaw psów rasowych precyzuje: „Zabronione jest traktowanie szaty, skóry i nosa jakimikolwiek środkami, które zmieniają ich strukturę, kolor lub stan. Dopuszcza się jedynie strzyżenie, trymowanie, czesanie i szczotkowanie.” Wystawa jest konkursem piękności, nie da się ukryć, że większość psów jest przygotowywana przy pomocy różnego rodzaju kosmetyków i zabiegów podkreślających lub poprawiających urodę. Jest to wiedza bardzo pilnie strzeżona, zdobywa się ją przeważnie metodą prób i błędów, dlatego zdecydowaliśmy się początkującym wystawcom to i owo podpowiedzieć. Zajrzyjcie do zakładki "Wystawy-jak poprawić urodę?" Ilość odwiedzin na tych stronach dowodzi, że ten temat budzi bardzo duże zainteresowanie. Decyzja: poprawiać czy nie poprawiać, należy wyłącznie do właściciela. Tym, którzy się na to decydują radzimy: wypróbujcie wcześniej i nabierzcie wprawy, kosmetyków używajcie w domu a nie na wystawie, chyba, że w namiocie, zawsze dyskretnie i z umiarem. Powrót Prawdopodobnie najmniejszym psem na świecie jest Chihuahua. Małe psy Chihuahua cieszą się popularnością wśród gwiazd Hollywood, gdzie pokazywane są jako pies torebkowy, mieszczący się w każdą kieszeń. Chihuahua Historia rasy chihuahuaChihuahua charakterChihuahua opis rasyChihuahua pielęgnacjaKarma dla ChihuahuaChihuahua chorobyWodogłowie wrodzonePodwichnięcie szczytowo-obrotoweWrodzone zwichnięcie łokciaZapadnięcie tchawicyZwichnięcie soczewki i dystrofia rogówkiProblemy rozrodoweWnętrostwoCzy warto zdecydować się na Chihuahua?Jaka jest długość życia psa rasy chihuahua?Na co najczęściej chorują psy rasy chihuahua? Historia rasy chihuahua Chihuahua miniaturka pochodzi z Meksyku. Tam znajdowały się pierwsze hodowle Chihuahua; należy do 9 grupy klasyfikacji FCI. Chihuahua jest bardzo ciekawski, jak przystało na małe stworzenie. Dodatkowo chihuahua to ruchliwy, czujny oraz zuchwały pies. Jak każdy pies małej rasy jest bardzo odważny: potrafi zdominować dużo większe psy. Bardzo ciekawe jest to że, psy rasy chihuahua są określane jako „pies jednego pana”. Chihuahua są bardzo przywiązane do jednej osoby, jednocześnie będąc o nią bardzo zazdrosne. Chihuahua to wesoły, kontaktowy mini psiak, który bardzo źle znosi samotność. Lubi być w centrum uwagi oraz bawić się całymi dniami. Chihuahua opis rasy Chihuahua opis rasy Chihuahua wyróżnia się krępym ciałem, jabłkowatą głową (cecha charakterystyczna rasy) i ogonem średniej długości, który jest wysoko noszony i zagięty lub lekko zwinięty z końcem skierowanym w kierunku lędźwi. Chihuahua waga i wielkość U psów rasy chihuahua nie mierzy się wysokości (dorosłe pieski mają rozmiary od około 20 cm do 25 cm), jedynie wagę ciała, która wynosi około 1,5 kg – 3 kg. Istnieją dwie odmiany szaty psów rasy chihuahua. Chihuahua krótkowłosy. Sierść krótka, u sztuk z podszerstkiem nieco dłuższa, przylegająca do ciała, lśniąca, delikatna. W okolicy gardła oraz na brzuchu te pieski do towarzystwa mają rzadszy włos włos. Na szyi i ogonie pies tej odmiany może mieć włos nieco dłuższy, a na czaszce i uszach zupełnie długowłosa. Szata tej odmiany powinna być delikatna i jedwabista, prosta lub lekko falista. Cenione jest niezbyt gęste podszycie. Długi włos tworzy kryzę wokół szyi, pióra na uszach, pióropusz na ogonie. Dopuszczalne są wszystkie odcienie i kolory, a także ich kombinacje. Chihuahua pielęgnacja Chihuahua pielęgnacja Ze względu na rozmiary małe psy ozdobne chihuahua nie wymagają długotrwałej pielęgnacji. Pielęgnacja chihuahua opiera się na czesaniu okrywy włosowej w okresach jej nadmiernego wypadania, a w przypadku odmiany długowłosej, ogranicza się do czesania raz w tygodniu, w celu rozczesania zlepionych włosów, aby te pieski do towarzystwa prezentowały się elegancko. Kąpiele są kilkukrotne w ciągu roku, lecz należy także wziąć pod uwagę cechy osobnicze (tendencje do tarzania się w błocie lub innych zapachowych odpadach). Do kąpieli psów chihuahua stosujemy szampony dla psów o sierści krótkiej, długiej lub szamponów przeznaczonych typowo dla psów Chihuahua. Rzadko obserwuje się atopię/alergie u Chihuahua, dlatego nie ma podstaw do stosowania szamponów hipoalergicznych. Mała masa ciała psów chihuahua powoduje, że pazurki nie ścierają się tak szybko jak powinny. Kontrola długości oraz przycinanie pazurków poprawia komfort biegania. U małych piesków chihuahua często obserwujemy nadmierne ilości wydzieliny gruczołach około odbytowych. Regularne czyszczenie, około raz w miesiącu (zależność osobnicza) uchroni psy przez świądem, dyskomfortem, a także możliwością powstania przetoki okołoodbytowej. Karma dla Chihuahua Sposób karmienia chihuahua zostawiam do wyboru dla potencjalnego właściciela. Należy mieć na uwadze, że chihuahua to pies małej rasy, z małymi zębami oraz małym pyszczkiem, dlatego rozmiar chrupków pokarmu powinien być adekwatny do wielkości psiaka. Często stosuje się karmy komercyjne przeznaczone dla małych psów, a także typowo dla rasowych psów Chihuahua. Chihuahua choroby Chihuahua choroby Wady wrodzone u Chihuahua niestety często mają związek z rozmiarami tej rasy. Wodogłowie wrodzone Nadmierne wytwarzanie płynu mózgowo-rdzeniowego jest zjawiskiem powszechnym. Prowadzi to do wystąpienia wodogłowia wrodzonego powstającego na tle zaburzeń w rozwoju płodowym, krwawień do komór mózgu, zakażeń wirusowych. Wodogłowie u chihuahua podejrzewa się w momencie spełnienia wszystkich 3 warunków: powiększenia komór mózgu,braku aktywnego procesu chorobowego, mogącego dawać objawy neurologiczne,objawów neurologicznych sugerujących zaburzenia mózgowe. Objawy kliniczne zwykle objawiają się u psów chihuahua w wieku do 6 miesięcy oraz mają charakter postępujący. Stwierdza się powiększoną kopułę czaszki z niezrośniętym ciemiączkiem, obustronny zez brzuszno-boczny. Takie zwierzęta są otępiałe wykazują ruchy maneżowe. Dla potwierdzenia wodogłowia wykonuje się zdjęcie RTG oraz tomografię komputerową. Leczenie wodogłowia u psów chihuahua polega na zmniejszeniu produkcji płynu mózgowo-rdzeniowego przez podanie prednizonu lub dodatkowo Diuramid. W rzadszych przypadkach wykonuje się chirurgiczne umieszczenie drenu, odprowadzającego PMR do jamy otrzewnej. Nie mniej jednak, rokowanie w przypadku wodogłowia wrodzonego jest ostrożne do złego. Podwichnięcie szczytowo-obrotowe Innymi, tym razem ortopedycznymi problemami u małych psów, jak i u Chihuahua jest podwichnięcie szczytowo-obrotowe. To nieprawidłowe wzajemne położenie kręgów szyjnych: pierwszego i drugiego. Te wrodzone nieprawidłowości powodują ucisk na rdzeń kręgowy z czym są związane objawy kliniczne. U Chihuahua obserwuje się zaburzenia czucia proprioceptywnego do tetraplegii z zaburzeniem oddychania. Dodatkowo odnotowuje się u chihuahua objawy bólowe odcinka szyjnego, potykanie się, podwijanie kończyn. Potwierdzeniem wady rozwojowej jest zdjęcie RTG. Leczenie polega na ograniczeniu ruchu, założenie gorsetu szyjno-piersiowego, stosowanie leków przeciwbólowych lub chirurgiczne ustabilizowanie połączenia między kręgami C1-C2. Wrodzone zwichnięcie łokcia Występujące stosunkowo rzadko u psa chihuahua zaburzenie rozwojowe w postaci wrodzonego zwichnięcia łokcia, może być odnotowane w dwóch formach: Typ I – zwichnięcie bliższej nasady kości łokciowej, która traci kontakt z pozostałymi powierzchniami stawowymi z powodu jej bocznego przemieszczenia ze skręceniem o 45-90 II – zwichnięcie głowy kości promieniowej tylno-boczne. Typ I powoduje wymuszenie zgięcia stawu łokciowego i nawrócenie przedramienia. W przypadku obustronnych zmian chihuahua porusza się na tylno-przyśrodkowych powierzchniach podramion. Deformacje mogą być widoczne zaraz po urodzeniu, a do lekarza zgłaszane są szczenięta w wieku od 4 tygodnia życia. Typ II charakteryzuje się łokciem szpotawym, zmacanym przemieszczeniem kości promieniowej. Zmiany rozpoznawane są w 4-5 miesiącu życia. Dodatkowo występować mogą: bolesność,krepitacje. Wadę rozpoznaje się na podstawie wykonanego zdjęcia RTG. Leczenie Typu I wrodzonego zwichnięcia łokcia może opierać się na wprowadzeniu gwoździa na okres 7 dni po nastawieniu zwichniętego łokcia. W pozostałych przypadkach i formie II wykonuje się osteotomię kości promieniowej i nastawienie stawu. Zapadnięcie tchawicy Najczęściej jednak u tych psów niewielkich rozmiarów stwierdzamy zapadnięcie tchawicy. Jest to grzbietowo-brzuszne spłaszczenie tchawicy. Zapadniecie spowodowane jest rozmiękaniem pierścieni tchawicy oraz zmęczeniem mięśnia tchawicznego. Objawy pojawiają się u psów chihuahua w różnym wieku, najczęściej między 6 – 7 rokiem życia, bądź w wieku kilku miesięcy jeżeli ma charakter wrodzony. Wyróżniamy 4 stopnie zapadnięcia tchawicy, a nasilenie objawów jest postępujące. Początkowo obserwujemy suchy kaszel, silny, pojawiający się w okresach podniecenia lub po wysiłku. Często jest to dźwięk przypominający klakson lub gęsi odgłos. Po intensywnym wysiłku dochodzi do duszności oraz ataku silnego kaszlu. Rozpoznania dokonuje się na podstawie zdjęcia RTG, na którym widoczne jest odcinkowe zwężenie/zapadniecie tchawicy. Leczenie schorzenia jest różne w zależności od stopnia zapadnięcia. Póki pies chihuahua nie popada w ataki duszności zaleca się ograniczenie sytuacji podniecenia, stresu oraz nadmiernego wysiłku, w przypadku kaszlu oraz trudności w oddychaniu stosowanie preparatów przeciwkaszlowych: kodeiny,butorfanolu,dodatkowo teofiliny, tlenoterapii lub preparatów rozszerzających oskrzela. W momencie mocno zapadniętej stosuje się założenie stentów zewnątrz lub wewnątrztchawiczych metodą chirurgiczną. Zwichnięcie soczewki i dystrofia rogówki Predylekcje chorobowe dotyczące oczu to przede wszystkim zwichnięcie soczewki oraz dystrofia rogówki. W dystrofii rogówki obserwuje się jej dystrofię, manifestującą się obustronnym zmętnieniem rogówki związanym z odkładaniem się lipidów. Przyczyną dystrofii rogówki jest mutacja genowa – jest wrodzona i występuje rodzinnie. Rogówka ulega zmętnieniu oraz obrzękowi, z widocznymi białymi wtrętami. Niestety brak leczenia… Jeżeli chodzi o soczewkę, to może ona ulec patologicznemu przemieszczeniu. Stan taki określany jest jako zwichnięcie soczewki. Chorobę rozpoznaje się w bezpośrednim badaniu okulistycznym na podstawie wyglądu źrenicy. Chorobie zazwyczaj towarzyszy łagodne zapalenie tęczówki. Stan taki wymaga natychmiastowego leczenia z użyciem miejscowym leków przeciwzapalnych steroidowych i niesteroidowych. Zazwyczaj choroba kończy się ślepota, a niekiedy z powodu rozszerzającego się stanu zapalnego, usunięciem gałki ocznej. Problemy rozrodowe Osiągając niewielkie rozmiary, suczki Chihuahua są narażone na syndrom jednego szczenięcia. Obecność jednego płodu powoduje zbyt słaby sygnał rozpoczęcia porodu (sygnał porodu pochodzi od płodów) w porównaniu do ciąży wielopłodowej, dlatego często poród w przypadku tej rasy rozwiązywany jest metodą cesarskiego cięcia. W przypadku szybkiej interwencji chirurgicznej, porody przez cesarskie cięcie charakteryzują się dobrymi rokowaniami. Z kolei z drugiej strony w przypadku ciąży wielopłodowej suczki narażone są na tężyczkę porodową. Występuje ona zazwyczaj niedługo po porodzie i związana jest z niedoborem wapnia w surowicy. Wapń z organizmu wykorzystywany jest na produkcję dużych pokładów mleka dla szczeniąt, prowadząc tym samym do jego niedoboru w surowicy i powstania patologicznych drgawek u suki. Aby zapobiec takiemu stanu, tuż przed rozwiązaniem ciąży warto suplementować dietę pieska w wapń. W przypadku wystąpienia objawów niedoboru, należy jak najszybciej udać się do lekarza weterynarii, który uzupełni niedobory mineralne, a same szczeniaki Chihuahua należy dokarmiać sztucznie. Wnętrostwo Problemy układu rozrodczego u samców dotyczą z kolei niezstąpienia jednego lub obu jąder co określane jest mianem wnętrostwa. Patologia polega na niezstąpieniu jednego lub obu jąder do worka mosznowego w okresie do 8 tygodnia życia. Wnętrostwo jest warunkowane genetycznie dlatego osobniki z jednostronnym wnętrostwem nie powinny być rozmnażanie. Niezstąpione jądro może być ulokowane w jamie brzusznej, w kanale pachwinowym lub w pierścieniu pachwinowym. Takie patologiczne jądro ma tendencje do nowotworzenia, dlatego konieczne jest jego usunięcie. Przy okazji znieczulenia ogólnego usuwane jest również drugie jądro. W przypadku prób wymuszenia zstąpienia jądra stosuje się preparaty hormonalne z GnRH lub hCG. Czy warto zdecydować się na Chihuahua? Czy warto zdecydować się na psa tej rasy? Chihuahua to mini psy, które dają bardzo dużo pociechy, zazwyczaj osobom mieszkającym w wielkim mieście, z małym mieszkaniem, które potrzebują czworonożnego przyjaciela. Do takich warunków miniaturka Chihuahua jest idealny. Będzie zawsze w centrum uwagi i blisko swojego pana, któremu oddany jest z całego serca. Niewielkich rozmiarów psy tej rasy są polecane osobom samotnym, które będą poświęcały dużo czasu tym niewielkim stworzeniom, które bardzo potrzebują naszej uwagi. Oczywiście, małe psy chihuahua nadają się również dla dużych rodzin. Chihuahua dostosuje się do każdych warunków, w których opiekun poświęci mu uwagę i pies nie będzie samotny. Jaka jest długość życia psa rasy chihuahua? Długość życia psa rasy chihuahua to od 12 lat do 20 lat. Na co najczęściej chorują psy rasy chihuahua? Psy rasy chihuahua predysponowane są do takich chorób jak wodogłowie wrodzone, podwichnięcie szczytowo-obrotowe, wrodzone zwichnięcie łokcia, zapadnięcie tchawicy, zwichnięcie soczewki i dystrofia rogówki, problemy rozrodowe, wnętrostwo. W dzisiejszym poście opowiem Wam o psiakach rasy Chihuahua. Kto z Was uwielbia te słodkie maluchy? :) Krótko o pochodzeniu rasy Chihuahua Chihuahua uchodzi za najmniejszą rasę świata, a nazwa tej rasy pochodzi od największego stanu Republiki Meksyku (Chihuahua). Przypuszczalnie psy te żyły dziko do momentu, gdy w Meksyku pojawiła się cywilizacja Tolteków. W tym okresie, czyli w okolicach VI w. psiaki te zostały schwytane i oswojone przez tubylców. Podobizny psa zwanego Techichi, żyjącego w mieście Tula, były używane w tym czasie jako ozdoby obiektów architektonicznych. Posągi przedstawiały psy bardzo podobne właśnie do współczesnego Chihuahua. Charakter psów rasy Chihuahua To typowy psiak zaczepno-obronny. Zupełnie nie przeszkadza mu to, że jest taki malutki. Jest niesamowicie odważny, wojowniczy, nerwowy i energiczny. Potrafi rzucać się na dużo większe od siebie psy, przez co narażony jest na poważne obrażenia. Jest to psiak towarzyski, kocha swojego właściciela, potrzebuje spędzać z nim dużo czasu, bo w przeciwnym razie czuje się bardzo samotny i nieszczęśliwy. Jeśli więc pracujecie, większość dnia spędzacie poza domem, a Wasz Chihuahua nie mógłby Wam towarzyszyć, zdecydujcie się na jakiegoś innego czworonoga. Chihuahua może bowiem nie wytrzymać z tęsknoty, smutku i samotności. Nie jest to także dobry wybór, jeśli macie w domu małe dzieci. Dzieci bardzo często bywają natarczywe, potrafią szarpać, tarmosić, a Chihuahua to bardzo delikatny psiak i niezmiernie łatwo zrobić mu krzywdę. Warto jeszcze wspomnieć, że pupile tej rasy strasznie wybrzydzają, jeśli chodzi o jedzenie. Ciężko jest im podpasować z karmą, dlatego trzeba uzbroić się w cierpliwość, bo może minąć kilka dni zanim psiak zacznie jeść to, co mu podajemy. Pielęgnacja psa rasy Chihuahua Pielęgnacja Chi nie jest czasochłonna. Wystarczy kąpiel dwa razy w roku, podcinanie pazurków, przemywanie oczek i czyszczenie uszu, gdy występuje taka potrzeba. Problemy zdrowotne psów rasy Chihuahua Chi często miewają problemy z sercem, tchawicą (zapadnięcie tchawicy), rzepką kolanową (genetyczne zwichnięcie rzepki kolanowej) oraz z zapaleniem spojówek. Należy uważać na szczeniaczki, które przez kilka pierwszych miesięcy swojego życia (niektóre nawet przez 1,5 roku!) mają niezrośnięte ciemiączko, przez co są bardziej narażone na różne urazy.↓ OBROŻE DLA PSÓW RAS MAŁYCH ↓ Profil rasy Chihuahua Klasyfikacja FCI: Grupa 9., sekcja 6. (Psy ozdobne i do towarzystwa); nie podlega próbom pracy Waga: idealnie między 1,5 a 3 kg (psy od 500 g też są akceptowane); wzrost nie ma znaczenia; długość ciała niewiele większa niż wysokość w kłębie; pożądany prawie kwadratowy tułów, szczególnie u samców (u suk, ze względu na funkcje rozrodcze, dopuszczalny nieco dłuższy tułów) Ogólny wygląd: zwarte ciało, czaszka wysklepiona w kształcie jabłka, umiarkowanie długi ogon noszony bardzo wysoko (zagięty lub w kształcie półkola z końcową częścią ogona skierowaną w stronę lędźwi) Umaszczenie: wszystkie kolory, we wszystkich możliwych odcieniach i kombinacjach poza umaszczeniem marmurkowym Sierść: dwie odmiany: krótkowłosa: szata krótka, przyległa na całym ciele (jeśli jest podszycie, włos nieco dłuższy), może być rzadsza w okolicy gardła i podbrzusza, niewiele dłuższy włos na szyi i ogonie, krótki włos na pysku i uszach, szata błyszcząca, miękka, UWAGA! Psy bezwłose nie są tolerowane; długowłosa: szata delikatna i jedwabista, prosta lub lekko falista, podszycie niezbyt gęste, szata dłuższa, tworzy pióra na uszach, szyi, tylnych partiach kończyn przednich i tylnych, na łapach i ogonie Głowa: głowa w kształcie jabłka (cecha charakterystyczna rasy), stop wyraźnie zaznaczony, głęboki i szeroki, czoło wypukłe od nasady kufy Oczy: duże, okrągłe, wyraziste (ale nie wyłupiaste!), bardzo ciemne; oczy jaśniejsze są dopuszczalne, ale nie są pożądane Uszy: duże, stojące, rozwarte, szerokie u nasady, zwężają się stopniowo ku zaokrąglonym końcom; w spoczynku nachylone na bok pod kątem 45° Nos: dopuszczalny każdy kolor; umiarkowanie krótki, zadarty nieznacznie do góry Ogon: osadzony wysoko, płaski, umiarkowanej długości; szeroki u nasady, zwężający się stopniowo w kierunku koniuszka; w ruchu noszony wysoko, nieco zagięty, bądź w postaci półkola, z końcówką skierowaną ku lędźwiom, nigdy nie powinien być noszony między tylnymi nogami, ani zakręcony poniżej linii grzbietu; szata na ogonie zależy od odmiany i powinna być zgrana z szatą na tułowiu; u odmiany długowłosej szata na ogonie tworzy pióro; w spoczynku ogon jest opuszczony i tworzy niewielkie, haczykowate zagięcie Podsumowując informacje o psach rasy Chihuahua są bardzo odważne, szybko przywiązują się do właściciela, uwielbiają pieszczoty, są bardzo energiczne i uwielbiają się bawić, są zazdrosne o swojego opiekuna, lubią ciepło, nie nadają się dla ludzi, których przez większość czasu nie ma w domu, nie są najlepszym wyborem dla rodzin z małymi dziećmi, są łatwe w pielęgnacji, są niesamowicie wybredne, kapryśne, nie potrzebują częstych, długich spacerów, wystarczy kilka krótkich, mogą mieszkać, zarówno w małym mieszkanku, jak i ogromnej willi. ↓ KARMY DLA PSÓW RASY CHIHUAHUA ↓ Tekst: Magdalena Filipczyk Zdjęcie: Psy rasy Chihuahua kojarzone są najbardziej z tym, że są najmniejszymi psami świata. Czytając ten artykuł dowiesz się, że charakter psa kłóci się z jego posturą. Psy te są bardzo inteligentne i odważne. Spis treści: Historia rasy psów Chihuahua Jak wygląda Chihuahua? Charakter i usposobienie psa Chihuahua Zdrowie i długość życia Wskazówki żywieniowe Jak pielęgnować psa rasy Chihuahua? Historia rasy psów Chihuahua Psy tej rasy swój pochodzą z Meksyku, a dokładiej ze stanu Chihuahua, którego stolicą jest miasto Chihuahua. Przypuszcza się, że ich przodkowie to psy techichi. Były to drobne psy czczone przez Azteków i Tolteków. Współczesna popularność rasy Chihuahua zaczęła się na przełomie XVIII i XIX wieku. Właśnie wtedy Chihuahua zaczęły pierwszy raz pojawiać się na psich wystawach i salonach. Pierwszy pies tej rasy został zaprezentowany w 1884 roku w Filadelfii. Wtedy jeszcze nazywano go Terrier Chihuahua. Ich sława szybko przeniosła się ze Stanów Zjednoczonych do Wielkiej Brytanii,a następnie do innych krajów Europy. Dziś Chihuahua jest sławą Hollywood towarzysząc gwiazdom i celebrytom. Są uwielbiane przez wszystkich na całym świecie. Bardzo często występowały w kinematografii na całym świecie, dzięki czemu są jeszcze bardziej kojarzone przez ludzi. Jak wygląda Chihuahua? Psy tej rasy są bardzo specyficzne. Są małe szanse, żeby pomylić go z inną rasą. Ich ciało jest bardzo małe - są uznawane za najmniejsze psy świata. Wielkość Chihuahua nie podlega wzorcom FCI. Bierze się pod uwagę jedynie masę ciała czworonogów. U dorosłych Chihuahua waga nie powinna przekraczać 1,5 - 3 kg. Drobne ciało zakończone jest zakręconym ogonem, który jest uniesiony wysoko nad tułów psa. Ciało tej rasy jest bardzo zwarte i atletyczne (wbrew rozmiarom). Czaszka wysklepiona jest w kształcie jabłka. Jest szeroka u nasada, a zwężona bliżej nosa. Chihuahua mają krótką kufę. Prócz tego, że Chihuahua mają bardzo mały tułów, ich oczy przykuwają dużą uwagę. Wbrew drobnej sylwetce oczy są duże, lekko wyłupiaste, okrągłe i z reguły ciemne. Uszy też są bardzo specyficzne, przypominają uszy nietoperza. Są dwa rodzaje szaty, którą posiada rasa Chihuahua. krótka szata - mocno przylegająca do skóry, delikatna i połyskująca. długowłosa - bardzo gęsta, miękka i z długim włosem, która przy uszach wygląda jak pióra. Odstaje również w okolicach łap i ogona. Nie zawsze ten włos jest prosty, bywa, że jest falowany. W kwestii ubarwienia Chihuahua prezentuje się różnorodnie. Według wzorca FCI o numerze 218 w grupie 9 przyjmuje się dowolność barwy szaty. Wszelkie wzory i kombinacje kolorystyczne również są dowolne. Charakter i usposobienie psa Chihuahua Dla wielu osób wielkim zaskoczeniem jest to, jaki jest Chihuahua, gdyż wiele osób twierdzi, że są to psy ozdobne i do towarzystwa. Często pozory potrafią wprowadzić nas w błędne myślenie. Jego ego jest o wiele większe od jego rozmiarów. Nie są to więc tylko psy ozdobne i do towarzystwa :) Psy Chihuahua są niesamowicie odważne. Potrafią wyjść przed szereg, gdy tylko poczują zagrożenie. Automatycznie alarmują szczekaniem domowników, gdy coś im nie odpowiada. Uwielbiają zwracać na siebie uwagę i dobrze się czują w jej centrum. Są bardzo pewne siebie i często przeceniają swoje możliwości. Nie można ich jednak nie doceniać i bagatelizować, bo są bardzo inteligentne. Chętnie pozwalają się rozpieszczać i dopieszczać. Lubią być adrowana i doceniane. W Stanach Zjednoczonych są uznawane jako psy terapeutyczne, z tego względu, iż są empatyczne i inteligentne. Są dobrymi stróżami. Potrafią dobrze się koncentrować i szybko reagować na zagrożenie. Są czujne i odważne, a to również dobre cechy psa stróżującego. Uznawane były kiedyś jako psy nieustraszona, właśnie dzięki swojej odwadze. Są bardzo energiczne i żywiołowe. Wszędzie ich pełno. Sa bardzo ciekawskie, więc przemieszczają się bardzo szybko, w różnych kierunkach, w różnym tempie. Będą zaczepiały nawet psy wielkich rozmiarów, gdyż kompletnie nie czują strachu, ani konsekwencji jakie mogą je spotkać. Dobrze żyją z domownikami oraz innymi zwierzętami w domu. Są ufne i przyjazne. Ale druga strona musi być równie ufna. Tylko wtedy te relacje będą bezpieczne i bezkonfliktowe. Najlepiej, żeby nie były to psy dużych rozmiarów, gdyż Chihuahua będzie chciał je zdominować i pokazać swoją wyższość. W trosce o niego samego, lepiej, żeby to był pies/kot jego rozmiarów. W domu lubi być na kolanach lub blisko właściciela. Uwielbia być głaskany i adorowany. Chihuahua nie są wymagające pod względem spacerów. To nie znaczy, że nie potrzebuje ruchu! Każdy pies tego potrzebuje w mniejszym lub większym stopniu. Chihuahua potrzebuje w mniejszym, ale nie można tego zaniedbać. Nie muszą to być długie spacery. Mogą być całkiem krótkie, ale uzupełnieniem tego może być zabawa na świeżym powietrzu. Uwielbiają przebywać na dworze. Będą się chętnie bawić i będą ogromnie ciekawe świata, który ich otacza. Mimo, że ma kilka cech, które przemawiają za egoizmem Chihuahua: uwielbia być w centrum uwagi, bywa zazdrosny, chce być adorowany, głaskany i ma ogromną pewność siebie.. Mimo to psy te są bardzo wierne. Przeważnie wybiera tylko jedną osobę, którą darzy specjalnymi uczuciami. Nie odstępuje jej na krok, słucha się. Nie tylko duże psy się szkoli, małe również. Chihuahua należy do grona psów, które tego wręcz potrzebują. Z tego względu, że są inteligentne i lubią czuć się potrzebne. Właśnie dlatego nie możemy zmarnować ich potencjału. To nie są tylko maskotki, a psy, które mogą wykazać się ogromną odwagą, inteligencją i rozwagą. Jeśli właściciel odpowiednio podejdzie do tresury pies ten będzie niezawodny i nieustraszony! Zdrowie i długość życia O tej rasie mówi się: długowieczna. Psy te wyróżnia fakt, iż długo żyją, bo aż do 16 lat i stosunkowo rzadko chorują. Bardzo dobrze wychowany, odżywiany i zadbany pies, który nie miał do czynienia z żadnymi schorzeniami może dożyć nawet 20 lat. Chihuahua są odporne na choroby, ale jak już mają jakieś problemy zdrowotne to tyczą się one z reguły wad zastawek serca, wodogłowia i rozszczepu podniebienia. Ponadto są choroby narządu ruchu, szczególnie jak zwichnięcie rzepki, czy problemy okulistyczne. Psy te raczej dobrze znoszą dodatnie temperatury. Gorzej natomiast znoszą mroźne dni i wilgoć. Właśnie przed tym należy je chronić. Przez to właśnie mogą nabawić się najwięcej chorób, przez co długość życia może być krótsza. Wskazówki żywieniowe Opiekunowie psów Chihuahua powinni wiedzieć, że psy mają tendencję do nadwagi. Mają mały żołądek, który jest proporcjonalny do ich ciała i nie potrzebują wielkich porcji. Najlepiej psa karmić częściej mniejszymi porcjami, które są podzielone na małe dawki. Rasa ta ma również problem ze spadkiem poziomu glukozy we krwi. Glukoza to nic innego jak cukier prosty. Musimy mieć to na uwadze, aby móc kontrolować poziom glukozy w organizmie psa. Najlepszy pokarm dla Chihuahuy to pełnoporcjowa, bogata w witaminy i minerały karma sucha i mokra przeznaczona dla małych ras. Dlaczego przeznaczenie jest istotne? Chihuahua to specyficzne pieski o maleńkich żołądkach i innych narządach. Karma nie może być zbyt tłusta czy mieć zbyt dużej ilości innych składników by nie uszkodziła układu pokarmowego psa. Ilość i jakość pożywienia powinno się dobierać adekwatnie do zdrowia psa, jego preferencji oraz aktywności fizycznej. Pamiętajmy, że mimo swoich rozmiarów Chihuahua jest psem. A każdy pies jest mięsożercą. W mięsie znajduje się najwięcej białka, które jest niezbędne do dobrego funkcjonowania czworonoga. W gre wchodzi również surowe mięso, jak jest w diecie BARF. Nie są to duże dawki, ale dobrze jest uzupełnić dietę Chihuahua o ten aspekt. Nie zapominajmy, że układ trawienny psa jest dostosowany do przyjmowania i trawienia surowego mięsa i kości. Jest to rzecz naturalna. W tym przypadku musimy być subtelni co do dawek ze względu na masę rasy. Mimo naszych rad polecamy jednak skonsultować dietę z lekarzem weterynarii i działać w zgodzie z jego zaleceniami. Karma sucha jaką polecamy to: Karma mokra: Jak pielęgnować psa rasy Chihuahua? Wersja krótkowłosa rasy Chihuahua jest o wiele łatwiejsza w kwestii pielęgnacji, aniżeli długowłose przypadki. Krótki włos należy wyczesywać regularnie ale nie często. Okres linienia trwa praktycznie cały rok i mimo, że te włosy są cienkie to chętnie wbijają się w dywany i tapicerki. Aby uniknąć rozprzestrzeniania się włosów wyczesujemy psa bardzo dokładnie odpowiednimi narzędziami, takimi jak furminator i podobne: Należy pamiętać, że podszerstek Chihuahua jest bardzo rzadki i bardzo źle znoszą wilgoć i ujemne temperatury. Szybko się przeziębiają, dlatego warto pamiętać o ochronie psa. Ciepła dadzą im kurtki, które polecamy: Chihuahua z długim włosem również szybką marzną, więc sierść, którą mają nie daje im dużo ciepła. Ten typ należy wyczesywać o wiele częściej. Najlepiej robić to codziennie, szczególnie jeśli chodzi o miejsca z tzw. piórami, czyli ogon, uszy i łapy. Prócz dbania o sierść warto mieć na uwadze stan uszu i oczu. Można stosować maść do łap, które są bardzo delikatne na zimno. Pieski rasy Chihuahua są naprawdę mądre i wierne. Nie potrzebują dużo miejsca do życia. Wystarczy im niewielkie mieszkanie. Nie potrzebują bardzo długich spacerów i szczególnej pielęgnacji. Nie jedzą dużo. W utrzymaniu nie są zatem niedrogie. Są jednak bardzo uparte i uwielbiają być w centrum zainteresowania, dlatego głównie czego od nas oczekują to poświęcenia im uwagi i czasu. Historia Pies Tolteków i Majów Na temat pochodzenia tej rasy krąży wiele plotek i legend. Jedna z nich mówi, że chihuahua pochodzi od stworzenia zwanego „techichi”, które to hodowane było w Meksyku przez lud Tolteków. Toltekowie byli starożytnym ludem rolniczym, zamieszkującym tereny współczesnego Meksyku przed Aztekami. Nie wiadomo do końca, co właściwie to słowo oznacza. Badacze podejrzewają, że to po prostu odpowiednik współczesnego słowa „pies”. W czasie wykopalisk prowadzonych w osadach Tolteków znaleziono wiele glinianych i kamiennych figurek, które jeżeli ruszyć wyobraźnią, mogły przypominać psy chihuahua. Najwięcej tego typu figurek znaleziono na Półwyspie Jukatan, w jednym z najstarszych miast Majów – Chichen Itza. Miasto to założone zostało około roku 530 Psy Tolteków były jednak większe niż obecni przedstawiciele rasy. W ruinach miast Majów znaleziono wiele figurek z gliny z podobiznami „techichi” o stojących uszach. Jednak nie da się określić rozmiarów tamtejszych psów na podstawie wydobytych dzieł. Meksykanie uważają dzisiejszego „perro chihuahueno”, nazwanego tak od stanu leżącego w Głębi Wyżyny Meksykańskiej, za produkt krzyżówki „techichi” Tolteków i Majów a bezwłosym psem pochodzącym z terenów Azji. Pies Azteków Aztekowie to lud, który podbił królestwo Majów i Tolteków. Z kolei oni zostali unicestwieni przez Hiszpanów. Według wielu meksykańskich kynologów „techichi” został przywieziony do ich państwa przez Montezumę – ostatniego władcę Azteków (zmarł w 1520roku). Istnieje też wiele głosów za teorią, że zostały wypuszczone na wolność aby szybciej i łatwiej się tam rozmnażały. Inne opinie mówią o tym, że uciekły w góry przed próbującymi je wybić Hiszpanami. I tam też zdziczały. Zmieniały miejsce zamieszkania wraz z pieskami preriowymi (gryzonie z rodziny świstakowatych) i kopały w ziemi doły, do których się wprowadzały. Istnieje też jeszcze inna teoria – powstały ze skrzyżowania z wiewiórką! I z tego powodu mają długie pazury. Teorie o wiewiórkach i pieskach preriowych to oczywiste bzdury, nie mniej można zaliczyć je do ciekawostek, które posiadaczom psów tej rasy mogą wydać się interesujące. Według profesora Beltrana z Uniwersytetu w Puebla, chihuahua w ogóle nie istniał w czasach Montezumy. Uważa on, że pies ten został przywieziony do Meksyku przez Hiszpanów. Choć nie istnieją żadne pisemne dowody o psach Azteków, do naszych czasów zachowało się wiele ustnych relacji, które zebrała Hilary Harman w książce „The Complete Chihuahua”. Zgodnie z tymi opowieściami Toltekowie przejęli „techichi” od Majów. Nie ma ona żadnych dowodów na poparcie tej tezy, ale jako ostrożne świadectwo traktuje się skromne znaleziska archeologiczne. Dobrym przykładem jest klasztor Huejotzingo. Franciszkanie wybudowali go z kamieni pochodzących z piramidy Tolteków z Cholula. Właśnie na tych kamieniach widnieją wyryte wizerunki psów, najprawdopodobniej „techichi”, bardzo podobnych do dzisiejszych chihuahua. Kultura rolniczego ludu Tolteków została zniszczona przez Azteków. Ich panowanie trwało przez prawie 500 lat. Niestety wraz z nadejściem Hiszpanów w XVI w. również oni zostali unicestwieni. Amerykański historyk Wiliam Prescott, żyjący na przełomie XVIII i XIX w. bardzo dokładnie opisał hiszpański podbój Azteków. Jego dzieło liczyło aż trzy tomy. Wyczerpująco opisał też faunę i florę. O psach nie ma tam jednak ani słowa. Pokrywa się to z opinią profesora Beltrana. Według opowieści przekazywanych ustnie, Aztekowie posiadali jednak miniaturowe psy. Mogli je hodować jedynie wysoko urodzeni. Według legend, każdy z nich mógł mieć nawet do 500 psów. Każdy pies posiadał swojego niewolnika-opiekuna. Jeśli pies padł to, również sługa tracił swoje życie. Najbardziej krwawe historie dotyczą jednak ich karmienia. Według nich psy pożywiały się jądrami młodych niewolników, których żywiono ostrymi ziołami na dwa tygodnie przed kastracją. Inne źródła donoszą, że ich dieta składała się z mięsa dzieci. Udokumentowane jest, że w jadłospisie Montezumy znajdował się gulasz z najmłodzsych niewolników, przez co można również wnioskować, że psy również dostawały resztki z królewskiego stołu. Dla Montezumy ludzkie życie miało niewielkie znaczenie. Składał ofiary z ludzi, więc ich ciała mogły służyć jako pokarm dla psów. Wiadomo jednak jak to jest z przekazami z ust do ust. I tak hodowle, mające mieć 1500 psów prawdopodobnie miały ich około 50. Zamiast karmy z dzieci, dostawały pewnie to samo pożywienie co dzieci, a zamiast jednego niewolnika dla każdego psa, istniał zapewne jeden na całą hodowlę. Podsumowując Istnieje wiele teorii, w których chihuahua jakoby pochodził z terenów Azji a Nawet Basenu Morza Śródziemnego. Niemniej trzeba podkreślić, że pies w swojej obecnej formie jest rasą północnoamerykańską. Amerykanie stworzyli rasę o utrwalonym materiale genetycznym. Jako pierwsi zdecydowali się na stworzenie wzorca i hodowlę. Powstał tam również pierwszy klub hodowców. Kiedy cechy rasy się utrwaliły, również w Meksyku rozpoczęto hodowlę rodowodową. W opinii Maxwella Riddle'a, w Meksyku nie istnieje żaden pies, którego przodek nie pochodziłby od psów, które zostały sprowadzone ze Stanów Zjednoczonych. Wygląd Małe rozmiary wśród przedstawicieli tej rasy są wynikiem starannej hodowli i odpowiedniego doboru na ekstremalną miniaturyzację. Według wzorca wysokość w kłębie powinna wynosić od 18 do 23 cm a waga od 1,3 do 2,7 kg. Przeciętna masa ciała to dziś 1,8 kilograma, co jest w zasadzie dolną granicą dla zdrowego i żywego psa. Wartości z wzorca sprawiają, że otrzymujemy bardzo małego psa. Jednak ludzki nierozsądek czasami prowadzi do tego, że znajdzie się hodowca, który musi jeszcze wyśrubować te wartości. Rekordem był pies o wadze 539 gramów, który dożył ośmiu lat. Hodowcy ci jednak nie przejmują się faktem, że tak małe psy są zbyt delikatne i często mają wręcz „podziurawioną” czaszkę. Nawet najmniejsza infekcja, czy skręt jelit okazują się zagrożeniem życia dla takiego maleństwa. Chihuahua o masie ciała od 2 do 2,5 kg jest bardzo zdrowym i żywym pieskiem. Dziś chihuahua jest hodowany w dwóch odmianach, krótko- i długowłosej. Do ksiąg hodowlanych jest wpisywanych dwa razy więcej posiadaczy włosów długich w stosunku do psów o krótkich włosach. Właściwie nie jest to dobra wiadomość, ponieważ przyjmuje się rasę krótkowłosą za bardziej żywą. Niektórzy hodowcy uważają, że długi włos uzyskano od skrzyżowania ich z papillonem i szpicem miniaturowym. Inni z kolei głoszą, że odmiana długowłosa przybyła już z Meksyku, powołując się na psa imieniem Caranza, który miał mieć długi rudy włos. Jednak na krzyżowanie z innymi rasami długowłosymi wskazują, do dziś pojawiające się miocie, szczenięta w typie papillona czy szpica miniaturowego. W szczególności w Niemczech, podobno krzyżowano je jeszcze w latach '50 i '60 z wymienionymi wyżej rasami. Jednak już od 1976 również w tym kraju oddzielono odmiany długo- i krótkowłose. Ich krzyżówek nie uwzględniano od tamtego momentu w księgach hodowlanych. Od 1984 FCI na powrót zezwoliło na krzyżowanie tych dwóch odmian, jednak podjęcie decyzji o wprowadzeniu tego postanowienia zostawiono związkom krajowym. Pierwsze wpisy do ksiąg American Kennel Club dotyczą odmian długowłosych i wszyscy potomkowie sprowadzeni z Meksyku mieli ponoć długi włos. Skąd zatem wzięła się odmiana krótkowłosa? Tutaj hodowcy również znaleźli wytłumaczenie. W książce „The Complete Chihuahua” Harman uważa, że powstała z krzyżowania ich z manchester toy terrierem. Świadczyć ma o tym fakt, że czasami przychodzą na świat szczenięta o podłużnej kufie i przypominającej klin głowie teriera. Odradza się wykorzystywanie tych „nietypowych” szczeniąt do dalszej reprodukcji. Reasumując, spór czy chihuahua był psem krótko- czy długowłosym, jest sporem mało istotnym dla tej rasy. Zazwyczaj psy żyjące w górach mają sierść dłuższą, a psy żyjące na terenach cieplejszych mają sierść krótką. W przypadku tego azteckiego psa należy zatem przyjąć, że prawdopodobnie występowały one w dwóch odmianach, zależnie od warunków, w których żyły. Podsumowanie Pies tej rasy ma zwarte ciało. Niezwykle ważny jest fakt, że jego czaszka jest wysklepiona w kształcie jabłka i że nosi on swój umiarkowanie długi ogon bardzo wysoko, bądź to zagięty, bądź też w kształcie półkola z końcową częścią ogona skierowaną w stronę lędźwi. Sierść: w rasie tej są dwie odmiany szaty. krótkowłosa: szata jest krótka, przyległa na całym ciele. Jeśli jest podszycie, włos jest nieco dłuższy; rzadsza szata w okolicy gardła i podbrzusza jest dopuszczalna; nieco dłuższy włos na szyi i ogonie, krótki na pysku i uszach. Szata jest błyszcząca, a jej struktura miękka. Psy bezwłose nie są tolerowane. długowłosa: szata powinna być delikatna i jedwabista, prosta lub lekko falista. Podszycie pożądane niezbyt gęste. Szata jest dłuższa, tworzy pióra na uszach, szyi, tylnych partiach kończyn przednich i tylnych, na łapach i ogonie. Psy z przesadnie długą i przesadnie obfitą szatą nie są akceptowane. Maść: wszystkie kolory, we wszystkich możliwych odcieniach i kombinacjach są dopuszczalne z wyjątkiem umaszczenia marmurkowego. Temperament Chihuahua to psy pełne życia, czarujące i inteligentne. Bardzo oddane swojemu panu. Najczęściej wybierają jedną osobę, czasami dwie, które będą kochać najmocniej. Psy tej rasy liczą, że właściciel również odwzajemni się swoją miłością i oddaniem. Osoby, które mają doświadczenie z rasami bardziej niezależnymi mogą je uznać za psy, z którymi trzeba spędzać trochę za dużo czasu. Preferowane są domy z większymi dziećmi. Chihuahua jest zbyt delikatnym pieskiem, aby mogło się z nim bawić dziecko, które może nie wiedzieć jak ma się zachowywać. Te małe pieski są cenione za lojalność i odwagę. Czasami są zbyt pewne siebie i potrafią wyzwać do walki przeciwnika znacznie większego od siebie, co może się skończyć kontuzją a nawet śmiercią. Nie przepadają za obcymi zarówno ludźmi jak i zwierzętami, co właściwie czyni je dobrymi stróżami. Nie spuszczą oka z intruza dopóki się nie oddali. Często mówi się, że mają w sobie coś z terierów – są czujne, odważne, świetnie obserwują otoczenie i są trochę zadziorne. Mają klanową naturę i wolą przebywać z psami swojej rasy niż z innymi. Jeżeli postawimy je przed takim wyborem to można być 100% pewnym, że wybiorą swoich pobratymców. Część psów uwielbia wygrzewać się na słońcu godzinami. Trzeba wtedy uważać żeby nie przegrzały się. Ich łagodność i słodka natura czynią je idealnymi psami dla starszych ludzi. Będą leżeć z tobą w łóżku godzinami i nigdy nie opuszczą twojego boku. Jeśli nie ma cię w domu zbyt długo, to nie jest rasa dla ciebie. Przy zbyt długiej nieobecności robią się nerwowe i szczekają bez opamiętania – a potrafią być bardzo głośne. Nie poleca się ich do domu z małymi dziećmi – chyba, że dorastają razem – ponieważ w samoobronie będą gryzły. Ich olbrzymia miłość do człowieka sprawia, że często potrafią być bardzo zazdrosne o inne zwierzęta, którymi właściciel za bardzo się zainteresuje. Tresura Mimo że uczą się dość szybko to jest z nimi jeden problem. Mogą mieć problem z nauką czystości. Jednak jeśli będzie się konsekwentnym, to w końcu nauczą się wołać o wyjście na zewnątrz. Prawidłowy trening powinien odbyć się na dworze. Za każdym razem, kiedy załatwi tam sprawę trzeba go pochwalić i dać jakiś przysmak, aby zrozumiał, że właśnie tego oczekujemy. Bardzo ważna jest wczesna socjalizacja z innymi psami i zwierzętami, ponieważ większość przedstawicieli tej rasy ma tendencję do bycia agresywnym w stosunku do innych zwierząt. Ćwiczenia Dzięki swoim rozmiarom psy tej rasy zaspokoją swoje potrzeby ruchowe biegając z pokoju do pokoju. To czyni je świetnymi psami domowymi. Nie potrzebują tyle miejsca co większe rasy. Nie można pozwalać im na skakanie po meblach, gdyż bardzo łatwo mogą połamać sobie że wybiegają się w mieszkaniu nie znaczy, że nie powinniśmy zabierać ich na krótkie spacerki. Bedą bardzo zadowolone z wyjścia ze swoim panem. Zimą warto założyć im jakiś płaszczyk lub sweterek by nie powodu kruchych kości w obrębie szyi zaleca się obrożę w kształcie Y. Warunki życia Chihuahua nie jest psem przystosowanym do życia na zewnątrz. Najlepiej czuje się w domu lub mieszkaniu. Jest wrażliwy na zimno, więc w chłodne dni trzeba zapewnić mu, na przykład sweterek. Z racji swoich rozmiarów, nie należy pozostawiać go bez nadzoru na otwartych przestrzeniach, ponieważ może stać się ofiarą innych zwierząt. Nie lubią również wilgoci. Funkcje

jak wygląda pies chihuahua