118, 00 zł. zapłać później z. sprawdź. 126,99 zł z dostawą. Produkt: Zbiornik paliwa skuter do 4T 21 na wtrysk. kup do 13:00 - dostawa pojutrze. dodaj do koszyka. SUPERCENA. Numer katalogowy części. 7210171-BX. 21, 00 zł. 29,99 zł z dostawą. Produkt: Gumy baku zbiornika paliwa wkładka M72. dostawa w poniedziałek. 2 osoby kupiły. dodaj do koszyka. SUPERCENA. Zbiornik paliwa do OPEL Monterey A M92 Top marki Obniżone ceny │ Części samochodowe z kategorii Układ paliwowy i Zbiornik paliwa bak do Twojego Monterey A M92 — niskie ceny i wysoka jakość Darmowa dostawa od 370 PLN Liczba egz. Prędkość maks. Jak-28 ( ros. Як-28) – radziecki naddźwiękowy turboodrzutowy samolot bombowy. Produkowany również jako samolot rozpoznawczy, walki radioelektronicznej, myśliwiec przechwytujący oraz samolot szkolno-treningowy. Został wycofany ze służby w roku 1992. Myśliwce latają także w strefie działań, jako łowcy. Ten MiG-29 pod grzbietem ma dodatkowy zbiornik paliwa, ale i pociski powietrze-powietrze (chyba jelaskan perbedaan seni patung dengan seni pahat. Kraków 2015-08-23 Konstrukcja 288 Rozdział 1989-07-31 OKB Mikojan i Guriewicz MiG-29, wersja UB MiG-29 nb 4118. Dęblin 2017 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman MiG-29 nb 4109. Dęblin 2017 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman MiG-29 UB nb 4115. Kraków 2017 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman Konstrukcja MiG-29. Mikojan i Guriewicz MiG-29 to myśliwiec frontowy, jedno lub dwumiejscowy, z napędem dwusilnikowym. Konstrukcja samolotu całkowicie metalowa. Płatowiec razem z szerokim kadłubem nośnym i przy-kadłubowymi częściami skrzydeł stanowi jedną integralną całość wytwarzającą 40% siły nośnej samolotu. Usterzenie pionowe zdwojone. Płatowiec wytrzymuje przeciążenia +9 i -3g. Wartość niszcząca samolot wynosi ponad +14g. Skrzydła. MiG-29 posiada skrzydła pasmowe zbudowane z dwóch części: podstawowej z prostoliniową krawędzią natarcia o skosie 42 stopnie oraz pomocniczej części przy-kadłubowej z krzywoliniową krawędzią natarcia o średnim skosie 73 stopni. Skrzydła wyposażono w przednie klapy, tylne klapy i lotki. Kadłub samolotu. Kadłub oparty na dwóch gondolach silnikowych i szczątkowym ka∂łubie. Całkowicie metalowy. W przedniej części umieszczono stację radiolokacyjną. Wersja dwumiejscowa nie posiada stacji radiolokacyjnej. Kokpit jedno lub dwumiejscowy, wyposażony w fotele katapultowe. Fotel katapultowany K-36 umożliwia ratunek w zakresie prędkości 80 – 1 300 km/h, od wysokości 0 m. W centralnej części płatowca umieszczono zbiorniki paliwa. Kadłub zakończony jest hamulcami aerodynamicznymi. Dwie gondole silnikowe mieszczą silniki RD-33. Wloty powietrza regulowane i wyposażone w zasłony, które nie dopuszczają zassaniu ciał obcych do silnika podczas rozbiegu i dobiegu. W tym czasie powietrze do silnika jest zassane przez górne żaluzje. MiG-29 UB nb 4115. Przednia część kadłuba. 2008 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman Usterzenie samolotu. Usterzenie pionowe zdwojone, z podziałem na stery i stateczniki. Usterzenie poziome typu płytowego. Podwozie samolotu. Podwozie trzy punktowe z przednim podparciem. Podwozie jest całkowicie chowane do płatowca. Przednia goleń ma zdwojone koła, które są sterowane. Podwozie główne z pojedynczymi kołami. Systemy. Układ sterowania mechaniczny z bezzwrotnymi wzmacniaczami hydraulicznymi. Układ sterowania ma system ograniczający maksymalne wartości kąta natarcia. Układ nawigacyjny - MiG-29 otrzymał bezwładnościowy układ nawigacyjny IK-WK-80-04 oparty na klasycznych żyroskopach. Wyliczeniem położenia samolotu wraz z wykonywaniem niezbędnych obliczeń dla automatycznego pilota zajmuje się pracujący w układzie 9-bitowym centralny komputer nawigacyjny CWU-M. Dane uzyskane poprzez układ bezwładnościowy są porównywane z innymi, powstałymi na podstawie zliczenia przebytej drogi (informacje centrali danych aerodynamicznych SWS-P-72-3-2J). Zdecydowanie dokładniejszą korekcję położenia zapewnia radiotechniczny system bliskiej nawigacji RSBN współpracujący z naziemnymi radiolatarniami systemu RSBN (tryb pracy "nawigacja") lub PRMG (tryb "lądowanie"). W sytuacjach awaryjnych do wspomagania zejścia samolotu do lądowania służy automatyczny radiokompas ARK-19. W MiG-29 wyposażenie nawigacyjne uzupełnia radiowysokościomierz RW-15. System obronny MiG-29 - Samolot MiG-29 wyposażony jest w stację ostrzegającą przed promieniowaniem radiolokacyjnym typu SPO-15ŁM oraz w dwie 26 mm wyrzutnie flar i dipoli zakłócających umieszczonych na przedłużeniu płyt usterzenia pionowego. Stacja radiolokacyjna RŁPK-29 Topaz N019. W celu efektywnego użycia przenoszonego uzbrojenia, samolot został wyposażony w system kierowania uzbrojeniem SUW-29. W Polsce samoloty MiG-29 były kilkakrotnie modernizowane, celem dostosowania do działania w ramach sił zbrojnych NATO. Uzbrojenie MiG-29. Uzbrojenie podwieszane jest na 5 zewnętrznych węzłach uzbrojenia. Masa uzbrojenia wynosi 3 500 kg. Standardowo środkowy węzeł jest przeznaczony na dodatkowy zbiornik paliwa. Samolot MiG-29 może przenosić pociski rakietowe kierowane, pociski rakietowe nie kierowane oraz bomby. Głównym uzbrojeniem są pociski R-27, R-73 i R-60. Podczas typowej misji do walki powietrznej samolot przenosił dwie rakiety R-27R (na wewnętrznych belkach pod skrzydłami) oraz cztery krótkiego zasięgu R-60 lub R-60M. Uzupełnieniem broni rakietowej w walce powietrznej jest zabudowane na stałe, z lewej strony, 30 mm działko GSz-301 z zapasem 150 naboi. Prędkość początkowa pocisków wynosi 860 m/s przy szybkostrzelności 1500-1800 strzałów na minutę. Napęd samolotu. Jako napęd zastosowano dwa turbinowe silniki odrzutowe RD-33 powstałe w OKB im. Klimowa z ówczesnego Leningradu. RD-33 był pierwszym silnikiem dwuprzepływowym opracowany w CCCP dla samolotów myśliwskich. Próby silnika na hamowni przeprowadzono w 1972 roku, a w 1981 roku, uruchomiono jego produkcję seryjną. Dwusilnikowy układ napędowy z szeroko rozstawionymi silnikami wpływa znacząco na przeżywalność samolotu w przypadku trafienia jednego z nich. Wymiana silnika trwa około 1 godziny. Żywotność 350 godzin. RD-33 to silnik dwuwałowy, dwuprzepływowy z 4-stopniową sprężarką niskiego ciśnienia (wentylator) i 9-stopniową wysokiego ciśnienia. Za sprężarkami umieszczono pierścieniową komorę spalania oraz 1-stopniowe turbiny wysokiego i niskiego ciśnienia. Za turbinami i przed komorą dopalacza następuje mieszanie się gazów wylotowych z zimnym przepływem zewnętrznym. Całość zakończona jest naddźwiękową, regulowaną dyszą wylotową. Silnik RD-33 bez dopalania posiada maksymalny ciąg sięgający 2 x 49,92 kN, przy czym jednostkowe zużycie paliwa osiąga wówczas 0,079 kg/N/h. Przy użyciu minimalnego dopalania ciąg osiąga 2 x 54,91 kN, maksymalnego 2 x 81,38 kN (wtedy zużycie paliwa dochodzi do 0,210 kg/N/h). Długość silnika wynosi 4 230 mm, maksymalna średnica 1 000 mm, a masa silnika suchego 1 055 kg. Wersja silnika RD-33 D (R-33 D) ma ciąg 2 x 50,03 kN (2 x 5 100 kG), a z dopalaniem 2 x 81,42 kN (2 x 8 300 kG). Silnik RD-33, dopalacz. 2008 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman Zbiorniki paliwowe. MiG-29 posiada siedem integralnych zbiorników paliwa o pojemności 4300 litrów. Pięć z nich umieszczono w kadłubie: nr 1-650 litrów, nr 2-870 litrów, nr 3-1810 litrów oraz dwa oznaczone jako 3A umieszczone symetrycznie z tyłu kadłuba o pojemności po 2 x 105 litrów. Dodatkowe dwa zbiorniki o pojemności po 2 x 330 litrów umieszczono także w skrzydłach. Zbiorniki są napełniane poprzez centralny wlew paliwa lub gardziele opadowe. Całkowite zatankowanie samolotu wraz ze zbiornikiem dodatkowym zajmuje do 20 minut. Dane T-T MiG-29: Dane T-T MiG-29. 2007 rok. Praca Karol Placha Hetman Opracował Karol Placha Hetman MiG-29 (wersja 9-12) - jest jednomiejscowym, dwusilnikowym, naddźwiękowym samolotem myśliwskim. Początki historii MiGa-29 sięgają końca lat 60 kiedy w to w byłym ZSRR ruszyły pierwsze prace nad nową - trzecią generacją samolotów myśliwskich. Prace prowadzone równolegle w kilku biurach konstrukcyjnych pozostawały pod dużym wpływem informacji zza oceanu o koncepcji i osiągach projektowanych i wdrażanych wtedy myśliwców amerykańskich, zwłaszcza F-X (przyszłego F-15). W myśl koncepcji konstruktorów OKB Mikojana, miał to być ciężki myśliwiec - odpowiednik amerykańskiego F-15, który swoją konfiguracją nawiązywał do układu MiGa-25. Pierwsze, oficjalne wymagania wobec nowego samolotu, określanego roboczo jako perspektywiczny myśliwiec frontowy "PFI" (od ros. Pierspiektiwnyj Frontowoj Istriebitiel) Dowództwo Sił Powietrznych ZSRR sformułowało w 1971 r. W trakcie prac program oczywiście ewaluował jednak już w niecały rok po przedstawieniu pierwszych wymagań zaczął przekształcać się zasadniczo - w dwa równoległe programy tzn. ciężkiego samolotu myśliwskiego przewagi powietrznej oraz lekkiego myśliwca frontowego zbudowanych z zastosowaniem koncepcji tzw. integralnego układu aerodynamicznego. (W tym samym, 1972 roku, USAF ogłosiły konkurs na lekki myśliwiec jako tanie uzupełnienie ciężkiego F-15). Po gruntownej analizie zasadności takiego podziału i przedstawionych opracowań w 1973 r. ostatecznie zdecydowano o podziale programu PFI. Z przedstawionych propozycji do realizacji skierowano projekty myśliwców w układzie integralnym: T-10 - ciężkiego myśliwca OKB Suchoja oraz MiG-29D - lekkiego samolotu OKB Mikojana. Kształt samolotu Mikojana - projektu 9-11 po wielu zmianach, dotyczących głównie konfiguracji wyposażenia radioelektronicznego i uzbrojenia, dopracowano dopiero w 1975 r. by w roku następnym zacząć wytwarzanie elementów prototypu. Jego oblotu, 6 października 1977 r. dokonał szef pilotów doświadczalnych OKB Mikojana Aleksandr Fiedotow. Próby samolotu prowadzono od 1977 roku, łącznie na 14 prototypach i samolotach przedseryjnych. W 1983 r. zakończono próby państwowe MiG-29 i rozpoczęto produkcję pierwszej partii seryjnej. Ostatecznie samolot MiG-29, wersja 9-12, oficjalnie został przyjęty do uzbrojenia w roku 1987. Układ aerodynamiczny MiG-29 został zaprojektowany w układzie klasycznym tj. z usterzeniem za skrzydłem, realizując koncepcję tzw. integralnego układu aerodynamicznego ze skrzydłem pasmowym, w której płatowiec samolotu z szerokim kadłubem nośnym i przykadłubowymi częściami skrzydeł - napływami stanowi jednolitą całość. Skrzydło pasmowe MiG-29 składa się z dwóch części tj. podstawowej (zewnętrznej) o obrysie trapezowym z prostą krawędzią natarcia o skosie 42O, oraz części pomocniczej - napływów o obrysie krzywoliniowym z krawędzią przednią o skosie 73O30'. Wyposażono je w trójsekcyjne klapy przednie rozmieszczone na prawie całej długości krawędzi natarcia oraz pływające, jednoszczelinowe klapy tylne i lotki na krawędzi spływu. W skrzydle pasmowym przykadłubowe napływy wytwarzają wir, który zwiększa energię opływających skrzydło strug powietrza i powoduje, że lepiej przylegają one do górnej powierzchni a oderwanie strug następuje przy większej wartości kąta natarcia niż przy klasycznym skrzydle trapezowym. Dzięki temu skrzydło pasmowe umożliwia uzyskanie większych przyrostów siły nośnej przy mniejszej powierzchni i wydłużeniu skrzydła dając tym samym zysk na masie płatowca i wytrzymałości konstrukcji. Usterzenie samolotu składa się z płytowych stateczników poziomych i zdwojonego usterzenia pionowego z podziałem na statecznik i ster kierunku. Usterzenie rozmieszczono po bokach gondol silnikowych na przedłużeniach zewnętrznych części napływów skrzydeł. Układ sterowania MiG-29 posiada klasyczny, mechaniczny układ sterowania z bezzwrotnymi wzmacniaczami hydraulicznymi i mechanizmem sztucznego obciążenia organów sterowania W układ włączono system automatycznego sterowania SAU-451 działający w trzech kanałach, który poprawia komfort pilotowania zapewniając tłumienie krótkotrwałych wahań samolotu, ustatecznienie w kanale podłużnym oraz równoważenie momentów pochylających przy wypuszczeniu klap przednich. W układzie starowania znalazł się również aktywny system zapobiegania przeciągnięciu SOS-3M, który przy określonych kątach natarcia automatycznie wychyla klapy przednie oraz po osiągnięciu maksymalnego kąta natarcia "ostrzegawczo" odchyla drążek sterowy od siebie. System SAU sprzęgnięto z systemem nawigacyjnym samolotu co pozwala na automatyczne wykonywanie niektórych zadań jak przelot po zaprogramowanej trasie, podejście do lądowania, wykonanie kręgu nad lotniskiem napędowy W przyjętej koncepcji integralnego układu aerodynamicznego zespół napędowy i układ doprowadzenia powietrza do silników rozmieszczono w dwóch oddzielnych gondolach silnikowych rozsuniętych na boki. Zespół napędowy składa się z dwóch dwuwałowych, dwuprzepływowych silników turboodrzutowych konstrukcji Izotowa typu RD-33. Silniki mają mały stopień dwuprzepływowości równy 0,475. Sprężarka niskiego ciśnienia (wentylator) - jest czterostopniowa, sprężarka wysokiego ciśnienia - dziewięciostopniowa, osiowa z dwoma stopniami kierownic. Sumaryczny spręż kompresora wynosi 21,5 przy przepływie 76,9 kg/s. Komora spalania - pierścieniowa, przelotowa, z 24 wtryskiwaczami. Turbina dwustopniowa - jeden stopień wysokiego ciśnienia z chłodzonymi kierownicami i łopatkami oraz nie chłodzona turbina wentylatora. Temperatura gazów przed turbiną sięga 1525OK (1650OK w locie). Silniki wyposażone są w naddźwiękowe regulowane dysze wylotowe. Dla zapewnienia statecznej pracy we wszystkich zakresach lotu wejściowe wieńce kierujące dwóch pierwszych stopni wentylatora mają regulowane kąty natarcia łopatek. Silnik posiada rozbudowany elektrohydrauliczny system sterowania z analogowym regulatorem-ogranicznikiem BPR-88, regulującym temperaturę, obroty, ilość paliwa, przekrój dyszy wylotowej, na podstawie danych zewnętrznych i wewnętrznych silnika. Ponadto zastosowano instalację przeciwpompażową automatycznie wyprowadzającą silnik z zakresów niestatecznej pracy sprężarki, instalację automatycznego rozruchu silników w czasie lotu oraz rozbudowaną automatykę. Silniki na zakresie maksymalnym rozwijają ciąg 49,4 kN każdy, a na zakresie dopalania ciąg wynosi od 54,9 kN do 81,4 kN odpowiednio dla minimalnego i pełnego dopalania. Zużycie paliwa przy pracy bez dopalania wynosi od 0,79 do 0,95 kg/daN/h, a z pełnym dopalaniem 1,96 do 2,01 kg/daN/h. Silniki RD-33 przy powyższych osiągach charakteryzują się stosunkowo dobrymi parametrami gabarytowo-masowymi i dynamicznymi. Długość silnika 4260 mm, średnica maksymalna 1000 mm, średnica wlotu 750 mm, masa silnika suchego 1055 kg. Zmiany zakresów pracy silnika następują dość szybko np. przejście od zakresu obrotów minimalnych do maksymalnych następuje w czasie ok. 3-5 s dzięki czemu MiG-29 charakteryzuje się wyjątkowo dobrymi charakterystykami rozpędzania. Rozkręcenie wirników silników przy rozruchu na ziemi zapewnia turbinowy starter-energoblok GTDE-117, który jest jednocześnie źródłem zasilania w energię elektryczną i może być wykorzystywany do zasilania urządzeń pokładowych energią elektryczną np. przy sprawdzaniu urządzeń pokładowych w warunkach polowych przy wyłączonych silnikach RD-33. Powietrze do silników doprowadzane jest poprzez zespół wlotów powietrza, który składa się z dwóch wlotów głównych o przekroju prostokątnym umieszczonych pod napływami skrzydeł oraz dwóch dodatkowych chwytów powietrza umieszczonych na górnej powierzchni napływów. Główne wloty powietrza - naddźwiękowe, o przekroju prostokątnym, ścięte ku dołowi wyposażono w układ płyt regulujących przepływ powietrza dla zapewnienia statecznej pracy zespołu napędowego we wszystkich fazach lotu. Położenie płyt regulujących wlotów głównych sterowane jest przez dwa oddzielne urządzenia automatyczne i zależne jest od warunków lotu, a ustalane wg 3 programów. Górne krawędzie wlotów odsunięte są od powierzchni napływów o 57-63 mm dla odseparowania warstwy przyściennej. W celu zapobieżenia zasysaniu ciał obcych z powierzchni lotniska w czasie kołowania oraz startu i dobiegu (przy prędkościach do 200 km/h) główne wloty powietrza są zamykane przez przednie płyty regulujące. Powietrze do silników doprowadzane jest wtedy przez zespół dwóch dodatkowych wlotów z żaluzjami umieszczonych w napływach skrzydeł. Paliwem do silników jest nafta lotnicza różnych marek np. T-1, TS-1, Jett-A. Zapas paliwa rozmieszczono w pięciu zbiornikach wewnętrznych w kadłubie-centropłacie i dwóch zbiornikach w kesonach skrzydeł. Łączna eksploatacyjna pojemność zbiorników wewnętrznych wynosi 4300 l. Samolot można wyposażyć w jeden podwieszany zbiornik dodatkowy o pojemności eksploatacyjnej 1500 l. Zbiornik podwiesza się pomiędzy gondolami silników i może być w czasie lotu odrzucony. Po ponad dziewięciu miesiącach od ostatniego wypadku MiG-29 podjęto w końcu trudną decyzję: wznawiamy na nich loty. MiG-29 będą musiały wrócić do latania, bo z F-16 zaczęło być nie najlepiej. Lotnictwo jest jedną z tych dziedzin działalności człowieka, w której nie toleruje się picu. Bylejakość i słynne „jakoś to będzie” zawsze i nieuchronnie kończy się tak samo. Jak w 2008 r. pod Mirosławcem i w 2010 r. wiadomo gdzie. Jak to się stało, że przez prawie 28 lat latano w Polsce na MiG-29 bez żadnej poważniejszej awarii, a potem – w czasie nieco ponad roku – straciliśmy trzy kolejne samoloty, co kosztowało życie jednego z pilotów? Czytaj także: Pilot MiG-29 przeżył katastrofę myśliwca pod Warszawą MiG-29 wraca do latania Po ponad dziewięciu miesiącach od ostatniego wypadku MiG-29 podjęto w końcu trudną decyzję: wznawiamy na nich loty. MiG-29 będą musiały wrócić do latania, bo z F-16 zaczęło być nie najlepiej – ich sprawność ostatnio pozostawia wiele do życzenia. Chodzi o konieczność dozoru przestrzeni powietrznej Polski w czasie pokoju, tzw. air policing. To bardzo ważne zadanie, bo bez takiego dozoru w przestrzeni powietrznej zaczyna się robić bałagan stwarzający niebezpieczeństwo dla zwykłego, cywilnego ruchu lotniczego. Czy to poważne niebezpieczeństwo? A znacie państwo jakieś inne? Doświadczenie państw niedozorujących przestrzeni powietrznej pokazuje, że: nad ich krajem latają sobie w najlepsze samoloty rozpoznawcze innych państw, oczywiście bez żadnej koordynacji ze służbą ruchu lotniczego; całkiem często załogi różnych samolotów wykonują lot bez ważnej zgody służb ruchu lotniczego lub niezgodnie z wydaną zgodą, samowolnie zmieniając trasę czy wysokość lotu; z sytuacji na potęgę korzystają powietrzni przemytnicy; od czasu do czasu jakaś zbłąkana duszyczka zgubi się w powietrzu i rozpaczliwie potrzebuje pomocy kogoś, kto by ją sprowadził bezpiecznie na ziemię; istnieje realna groźba wykorzystania statków powietrznych przez terrorystów. Poza zbłąkanymi duszyczkami wszelkie pozostałe przypadki są zdecydowanie ograniczone w liczbie – świadomość pilnowania przestrzeni powietrznej przez wojskowe uzbrojone myśliwce robi swoje. W końcu mało kto lubi na własną rękę sprawdzać skuteczność rakiety kierowanej powietrze–powietrze czy wytrzymałość pilotowanego przez siebie statku powietrznego na długą serię z działka. Efekt pewnego żółtego pudełka wiszącego na słupku na poboczu drogi, na widok którego wszyscy kierowcy stają się jacyś grzeczniejsi. Czy samoloty są bezpieczne? Powinniśmy raczej zapytać, czy MiG-29 będą ulegać śmiertelnym dla nich awariom. Bo latanie naddźwiękowym myśliwcem samo w sobie jest niebezpieczne. Nawet w czasie pokoju. Próbowaliście kiedyś ostrej walki powietrznej w układzie dwa na dwa albo cztery na cztery samoloty? Kiedy cztery czy osiem samolotów wykonuje ostre manewry tuż obok siebie, lecąc z prędkością 200–250 m/s? Prawdziwa walka na wojnie wcale nie będzie bezpieczniejsza. Niebezpieczeństwo jest wpisane w zawód pilota wojskowego i wykonujący ten zawód musi się z tym pogodzić albo poszukać czegoś łatwiejszego, zostać cyrkowcem lub kaskaderem. Jednak narażanie życia pilota bez sensu poprzez zmuszanie go do latania rozsypującym się samolotem jest bez wątpienia zbrodnią. W tym momencie wraca kwestia rzeczywistej sprawności MiG-29. Przyczyny szybkiego spadku ich sprawności są dwie. Po pierwsze, w znacznym stopniu dotyczą one samolotów otrzymanych od Niemiec. Tych postenerdowskich. To właśnie na takim zginął pilot, po tym gdy (najprawdopodobniej, bo oficjalnie jeszcze tego nie ogłoszono) rozszczelnił się w nim główny zbiornik paliwa, na MiG-29 stanowiący element struktury siłowej płatowca. W wyniku tego wylało się z samolotu paliwo w locie, a bez paliwa oba silniki się zatrzymały. Drugi groźny przypadek na tej eksniemieckiej partii samolotów to pożar przy próbie uruchomienia silników na ziemi, który zniszczył czwartego MiG-29 11 czerwca 2016 r. na lotnisku w Malborku. Trzeci to nagła dehermetyzacja kabiny na dużej wysokości, która miała miejsce 15 lutego 2019 r. Tym razem pilot wylądował, ale trafił do szpitala. Wszystkie trzy wypadki mają jedno źródło – eksniemieckie samoloty są „zarżnięte”. Było o tym wiadomo od samego początku, ale ówczesne władze szukały oszczędności. Zamiast kupować za ciężkie pieniądze cztery eskadry F-16 (60 samolotów, po 15 na eskadrę), jak pierwotnie planowano, chętnie wzięto od Niemców 22 MiG-29 po byłej NRD, płacąc symboliczne euro od sztuki. Poenerdowski złom za 1 euro Dlaczego akurat niemieckie samoloty są tak wyeksploatowane? Po zjednoczeniu Niemiec MiG-29 jako jedyne samoloty bojowe zostały zatrzymane w uzbrojeniu. Nie dlatego, że były całkiem dobre jako myśliwce, bo nie były kompatybilne z resztą sprzętu NATO, tylko dlatego że państwa NATO zyskały unikalną możliwość ćwiczenia walk z realnym, a nie symulowanym potencjalnym przeciwnikiem. Zamiast normalnej eksploatacji, w ramach której wykonuje się różnorodne loty, samoloty wysyłano na nieustające walki powietrzne z każdym, kto chciał sobie poćwiczyć. Taki latający worek treningowy można powiedzieć. Dla Amerykanów, Niemców, Anglików… Co dzisiaj w planie? Walka z amerykańskimi F-16. A po południu – z brytyjskimi Tornado. Pod wieczór – walka z francuskimi Mirage. Kiedy oddano nam te samoloty, ledwo trzymały się kupy. Moim zdaniem i tak zrobiliśmy dobry interes, bo za jedno euro tyle aluminium, miedzi z przewodów, a nawet złota z pozłacanych styków elektrycznych na skupie miało znacznie większą wartość. Tyle że myśmy się uparli, żeby na nich latać. Po przeglądach okazało się, że poskładać do kupy da się tylko połowę z nich. Wybrane egzemplarze trafiły na remonty, w czasie których doprowadzono je do stanu użyteczności. Nie na długo, jak się jednak okazuje. Wydaje się, że te poniemieckie maszyny raczej dobiegły kresu swojej eksploatacji. Czytaj także: Tak złej sytuacji w lotnictwie wojskowym nie było nigdy I reszta - 12 oryginalnych, 10 byłych czeskich MiG 29 A co z pozostałymi? Z tymi nie jest tak źle. Oprócz tych eksniemieckich mamy jeszcze 12 oryginalnie dostarczonych i 10 eksczeskich, razem 22 samoloty. A właściwie mieliśmy, bo w ostatnich wypadkach stracono jeden z oryginalnej dostawy i jeden były czeski. Czyli zostało 20. Okazuje się jednak, że je też trzeba dokładnie przejrzeć. I zrewidować jakość przeprowadzonych na nich w Polsce remontów, bo według nieoficjalnych informacji z tymi było raczej krucho. Właśnie dlatego pojawiły się obawy i narzekania pilotów… Sprawy nie dało się zamieść pod dywan, kiedy okazało się, że przyczyną śmierci pilota był właśnie wadliwie przeprowadzony remont fotela katapultowego. I tak z fotela katapultowego, który należy do najbezpieczniejszych na świecie, uczyniono śmiertelną pułapkę. Przyczyną awarii fotela było zamontowanie na nim wadliwej podkładki w jednym z cylindrów. Oczywiście wszystkie podkładki zostały w fotelach wymienione na wykonane właściwie. Przeprowadzone próby podobno potwierdziły, że teraz fotele są bezpieczne. Obyśmy jednak nie musieli znów tego testować w praktyce. Czytaj także: Pilot polskiego myśliwca o kulisach swojej pracy MiG-29 w systemie obronnym RP Utrzymanie tych myśliwców w służbie ma pewien sens, ale od razu trzeba stwierdzić – myśliwce te nie są filarem polskiej obronności. Ich wartość bojowa jest minimalna, mówiąc bardzo oględnie. Mimo kupienia pewnej ich partii na Ukrainie brakuje nam rakiet średniego zasięgu typu R-27. Obecnie polegamy więc na rakietach bliskiego zasięgu typu R-60 i R-73. Oczywiście, oba typy pochodzą jeszcze z dawnego Związku Radzieckiego. Swego czasu były nawet bardzo skuteczne. MiG-29 może więc zwalczać wrogie samoloty tylko z bliska, bo nie mamy jego najważniejszych rakiet, a jego nigdy niezmodernizowany radar może być łatwo zakłócony. Na wojnie raczej nie będzie można na nich specjalnie polegać. Trzeba mieć nadzieję, że do momentu ich wymiany na nowe typy wojny nie będzie. Co jest zresztą dość prawdopodobne, bo Rosja jest obecnie mocno zaangażowana w Syrii i na Ukrainie. Osobiście uważam, że dziś nam nic nie grozi, co oczywiście nie oznacza, że ta sytuacja będzie trwała wiecznie. Jak uczy nas historia – wszystko się zmienia, a na świecie nic trwałego nie ma. Powszechnie wiadomo, że najlepszym sposobem na uniknięcie wojny jest dobre do niej przygotowanie. Dlatego uważam, że prace zmierzające do wymiany Su-22 i MiG-29 na samoloty produkcji zachodniej powinny być kontynuowane z najwyższym priorytetem. Jak wiadomo, planujemy zakup dwóch eskadr F-35, a niedawno ogłoszono, że dokupimy wreszcie czwartą, a być może nawet piątą eskadrę F-16. Dwie eskadry F-35 i jedna eskadra F-16 pozwoli na wycofanie obecnie eksploatowanych artefaktów radzieckiej techniki lotniczej w postaci Su-22 i MiG-29 i zastąpienie ich pełnowartościowymi narzędziami bojowymi. Co z pewnością wzmocni nasze zdolności bojowe. Po co nam więc przestarzałe MiG-29? Obecna decyzja o utrzymaniu MiG-29 jest motywowana chęcią utrzymania zdolności do prowadzenia dozoru polskiej przestrzeni powietrznej. Co – jak na wstępie zaznaczyłem – ma żywotne dla nas znaczenie. Do tych zadań MiG-29 nadają się doskonale, bez problemu są w stanie przepędzić intruza, postraszyć niezdyscyplinowanego pilota czy uratować zabłąkaną duszyczkę, a nawet zestrzelić przemytnika, gdyby ktoś zdecydował się na tak radykalne działania, jakie Amerykanie prowadzą na granicy z Meksykiem, także w powietrzu. Przede wszystkim pozwolą jednak zatrzymać w służbie doświadczonych pilotów, techników wszelkich specjalności, meteorologów, kontrolerów ruchu lotniczego, logistyków, specjalistów od utrzymania lotniska i cały personel posiadający specyficzne umiejętności znane tylko w lotnictwie wojskowym. To właśnie oni stworzą gros personelu jednostek, które otrzymają nowe typy samolotów bojowych. Piloci na przykład mogą zostać przeszkoleni na F-16, do czego z powodzeniem można wykorzystać o wiele tańsze w eksploatacji M-346 Bielik (mają kabiny dostosowane do nauki obsługi systemów F-16) używane w Dęblinie. Tymczasem doświadczonych na F-16 pilotów można skierować na najnowsze F-35, wymagające najwyższych kwalifikacji. Zebrali oni dość duże doświadczenie w lataniu na całkiem nowoczesnym (w wersji zakupionej przez Polskę) samolocie amerykańskim, by raczej gładko przesiąść się na jeszcze nowsze myśliwce. Wydrenowanie jednostek F-16 z wielu dobrych pilotów skierowanych na F-35 można łatwo załatać przeszkolonymi równolegle byłymi pilotami MiG-29 i Su-22. Czytaj także: Katastrofy przedsmoleńskie. Zginęły w nich tysiące pasażerów, w tym głowy państw i szef ONZ Nikt już nie ma nawyków To prawda. Nikt w Polsce nie ma już aktualnego dopuszczenia do latania na MiG-29. W lotnictwie jest bowiem tak, że ważne uprawnienia do pilotowania danego samolotu ma się tylko pod warunkiem systematycznego wykonywania lotów w dzień i w nocy przy różnych warunkach atmosferycznych. Najpierw traci się uprawnienia do latania w nocy według przyrządów, a najpóźniej – do latania w dzień przy dobrej pogodzie. Nie tak, jak w przypadku kierowcy, u którego prawo jazdy może leżeć przez dziesięć lat w szufladzie, a kiedy w końcu kupi sobie samochód, może wsiąść i jechać. W lotnictwie na każdy typ robi się oddzielne uprawnienia i mają one datę przydatności do użycia. Przedłużaną tylko przez systematyczne wykonywanie lotów w danych warunkach i na dane zadania (walka powietrzna, atakowanie celów naziemnych, loty koszące, loty nad morzem, loty stratosferyczne itd.). Bo na każde z tych zadań robi się oddzielne dopuszczenia, zakończone odpowiednim egzaminem. Nieustanne zdawanie różnych egzaminów przez pilota jest również wpisane w ten zawód. Skoro nikt nie może na MiG-29 w ogóle latać, to kto przywróci te uprawnienia naszym dowódcom i instruktorom, którzy z kolei przywrócą te uprawnienia pozostałym pilotom? Taki proces w lotnictwie nazywa się „wznowienie nawyków”. Najprościej do „wznowienia nawyków” jest zakontraktować zagranicznych instruktorów, mających uprawnienia na MiG-29. Z Ukrainy lub z Białorusi, no bo chyba nie z Rosji. Ale są też i inne sposoby na obejście kosztownego kontraktu. Jednym z nich jest wykorzystanie pilota oblatywacza. Jest w lotnictwie kilku pilotów MiG-29, mających uprawnienia do wykonywania lotów próbnych czy nawet doświadczalnych, na przykład na oblot właśnie zmodernizowanego samolotu. Na którym nikt wcześniej nie latał, bo modernizacja jest świeża i trzeba sprawdzić, jak to wszystko faktycznie funkcjonuje w powietrzu. Z oczywistych względów, zanim zmodernizowany samolot wykona swój pierwszy, dziewiczy lot, nikt na niego uprawnień nie ma. Dlatego właśnie uprawnienia do oblotów nadaje się (znów po odpowiednich egzaminach) najbardziej doświadczonym i predysponowanym do tego pilotom. Teraz można ich znów wykorzystać. Niech wykonają pierwsze loty na znanych im dobrze MiG-29 na zasadzie oblotu technicznego, jak gdyby oblatywali samolot po modernizacji. Według tych samych procedur i reguł. Wtedy sami odzyskaliby utracone nawyki i mogliby oni wznawiać innych. Problem rozwiązany? Ja wiem, że to swego rodzaju „łata”, ale sposób nie tylko możliwy, ale wręcz zgodny z przepisami. I całkiem rozsądny. Samolot nie toleruje picu Jeśli latanie myśliwcem naddźwiękowym z założenia nie może być bezpieczne, to jednak rzetelne przygotowanie się do lotu, poważne traktowanie swoich obowiązków przez każdego: pilota, kontrolera ruchu lotniczego, technika obsługującego samolot, inżyniera nadzorującego jego remont w zakładzie remontowym, w ogóle przez każdego, pozwala na radykalne zmniejszenie tego niebezpieczeństwa. Samolot nie toleruje picu. Nie rozumie tego naszego „wicie, rozumicie”. Ani „jakoś to będzie”. I co jest najpiękniejszego w samolocie? Ta jego absolutna bezstronność. Jednakowo traktuje podporucznika i generała, nie patrzy na stopień. Nawet jak się ma wujka na kierowniczym stanowisku partyjnym, to też nie pomaga. Samolot jednakowo karze błędy, niewiedzę, lekceważenie obowiązków i ludzką głupotę. Niezależnie od stopnia, stanowiska i wujka. obejrzyj 01:38 Thor Love and Thunder - The Loop Czy podoba ci się ten film? MiG-29 (ros. МиГ-29) - samolot myśliwski konstrukcji radzieckiej IV generacji, następca samolotów MiG-21 oraz MiG-23. Samolot myśliwski MiG-29 Armii Radzieckiej Samolot myśliwski MiG-29 został opracowany i zbudowany w biurze konstrukcyjnym OKB MiG (ros. ОКБ МиГ) w 1972 roku jako następca starzejących się powoli myśliwców MiG-21 oraz MiG-23. Nowa maszyna miała być lekkim myśliwcem frontowym, uzupełniającym ciężki myśliwiec przechwytujący Su-27 oraz być odpowiednikiem amerykańskiego lekkiego myśliwca General Dynamics F-16 Walczący Sokół. W pracach konstrukcyjnych na których czele stanął A. Czumaczenko skupiono się na osiągnięciu dobrych parametrów lotnych i manewrowych uzyskanych żmudną drogą projektowania i dopracowania koncepcji aerodynamicznej. Jeden z MiG-ów 29 należących do polskiego lotnictwa wojskowego Konstrukcja duralowa, półskorupowa. Wloty powietrza pod kadłubem. Usterzenie pionowe podwójne. Kabina hermatyzowana z fotelem wyrzucanym. Wyposażenie do lotów bez widzialności. Podwozie z kołem przednim chowane. W samolocie zastosowano nowatorskie tzw. skrzydła pasmowe o dużym skosie przy kadłubie i mniejszym w zasadniczej części o obrysie trapezowym. Samoloty MiG-29 i Su-27 były pierwszymi radzieckimi samolotami taktycznymi, w których zastosowano turboodrzutowe silniki dwuprzepływowe. W przypadku myśliwca MiG-29 był to silnik RD-33 Klimowa. Radar OI-93 zastosowany w samolocie był pierwszym w ZSRR radarem dopplerowskim mogącym śledzić cele na tle ziemi. Samolot myśliwski MiG-29 należący do 41 Eskadry Lotnictwa Taktycznego w Malborku Zdjęcie: Krzysztof Godlewski - Oblotu pierwszego prototypu oznaczonego jako "produkt dokonano 6 października 1977 roku. Dokonał tego pilot oblatywacz OKB Mikojana A. Fiedotow. W czerwcu roku następnego oblatano kolejny prototyp. W dniu 12 maja 1980 roku rozpoczęto próby państwowe nowego samolotu. Po serii prób państwowych przeprowadzonych w latach 1980 - 1983 pierwsze seryjne egzemplarze MiG-29 trafiły na wyposażenie Armii Radzieckiej w 1984 roku do 234. Gwardyjskiego Pułku Lotnictwa Myśliwskiego bazującego na lotnisku Kubinka pod Moskwą oraz do innych jednostek. Od 1986 roku nowe samoloty zaczęto eksportować do armii państw Układu Warszawskiego Polski (PRL), Czechosłowacji (CSRS), Niemiec (NRD), Rumunii (SRR). Samolot MiG-29 w barwach Sił Powietrznych NRD Do Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej (PRL) pierwsze samoloty MiG-29 trafiły w liczbie 7 egzemplarzy pod koniec lipca (4szt.) oraz 1 sierpnia 1989 roku (3szt.) i weszły do służby w 1 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Mińsku Mazowieckim (obecnie 1 Eskadra Lotnictwa Taktycznego), rok później w październiku do Polski trafiło kolejnych 5 samolotów tego typu. Łącznie pod koniec 1990 roku Polska posiadała 12 maszyn tego typu (9 bojowych oraz 3 szkolno-bojowe) i były to ostatnie dostarczone fabrycznie nowe samoloty. Do dostawy kolejnych pięciu MiG-29 już nie doszło, choć łącznie planowano zakup 110 maszyn. Kolejne 10 egzemplarzy (9 bojowych oraz 1 szkolno-bojowy) MiG-a 29 trafiło do Polski (RP) z Czech w 1995 roku w ramach transakcji wymiennej za 11 śmigłowców PZL W-3 Sokół, były to maszyny używane, ale wyeksploatowane w niewielkim stopniu. Ostatnie maszyny tego typu w liczbie 22 sztuk zostały Polsce przekazane przez Niemcy (NRF) w 2003 roku. Piętnaście z nich trafiło do służby w 41 Eskadrze Lotnictwa Taktycznego w Malborku (dawny 41 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego), natomiast pozostałe 7 sztuk zostało przeznaczonych na części zamienne. Obecnie w służbie pozostaje 31 egzemplarzy MiG-a 29, które są poddawane gruntownej modernizacji w Wojskowych Zakładach Lotniczych nr 2 w Bydgoszczy mającej na celu przedłużenie ich eksploatacji w Siłach Powietrznych RP do 2028 roku. Informacje Dane podstawowe: Państwo: Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR) Producent: Zakłady Lotnicze Sokół Typ samolotu: myśliwski Załoga: 1 osoba Prototypy: 1977 Produkcja: 1983 - do chwili obecnej Wyprodukowane egzemplarze: około 1 600 szt. Dane techniczne: Silnik: 2 turboodrzutowe Klimow RD-33 Rozpiętość: 11,40 m Długość kadłuba: 17,32 m Wysokość: 4,73 m Powierzchnia nośna: 35,2 m² Masa własna: 10 900 kg Masa całkowita: 18 480 kg Prędkość maks.: 2 445 km/h (2,3 Ma) Prędkość min: 230 km/h Wznoszenie: 330 m/s Pułap: 17 000 m Zasięg: 1 750 km, 2 100 km (ze zbiornikiem dodatkowym) Zapas paliwa: 4 365 l Rozbieg: 240 m Dobieg: 600 m (bez spadochronu hamującego) Uzbrojenie: armata GSz-30-1 kal. 30 mm i 6 kierowanych pocisków rakietowych powietrze-powietrze 4R60 lub pociski i bomby, lub dodatkowe zbiorniki paliwa zwiększające zasięg. Łączny udźwig uzbrojenia: 2 000 - 4 500 kg w zależności od wersji. Samoloty MiG-29 lotnictwa wojskowego Czechosłowacji w czasie lotu patrolowego ​Wersje: MiG-29 ( - pierwsza wersja produkcyjna samolotu. Masa ładunku bojowego 2 000 kg. Weszła do użytku w 1983 roku. MiG-29A ( - wersja eksportowa samolotu MiG-29 ( Przeznaczona dla państw Układu Warszawskiego. MiG-29B ( - wersja eksportowa samolotu MiG-29 ( Przeznaczona dla zaprzyjaźnionych z ZSRR państw niebędących członkami Układu Warszawskiego. MiG-29UB ( - dwumiejscowa wersja treningowo - bojowa. Z racji umieszczenia miejsca dla instruktora została pozbawiona radaru pokładowego. Weszła do użytku w 1985 roku. MiG-29 ( - druga wersja produkcyjna samolotu. Przeznaczona wyłącznie do użytku w lotnictwie wojskowym ZSRR. Wyposażona w większe zbiorniki paliwa oraz możliwość podwieszenia dwóch podskrzydłowych dodatkowych zbiorników paliwa (w wersji istniała tylko możliwość podwieszenia zbiornika podkadłubowego). Masa ładunku bojowego wzrosła do 3 200 kg. Weszła do użytku w 1986 roku. MiG-29S ( - trzecia wersja produkcyjna samolotu. Przeznaczona początkowo wyłącznie dla lotnictwa wojskowego ZSRR. Opracowana we wrześniu 1991 roku. Wyprodukowana w ilości 50 sztuk. Tylko 16 z nich weszło do użytku w lotnictwie wojskowym Rosyjskiej Federacji (RF) po czym w 1992 roku Ministerstwo Obrony Rosyjskiej Federacji postanowiło wstrzymać zakup myśliwców MiG-29 na rzecz samolotów rodziny Su-27. Kolejnych nieukończonych 30 egzemplarzy zostało przebudowanych w wersje eksportowe MiG-29N oraz MiG-29NUB. MiG-29N - wersja eksportowa samolotu MiG-29S dla lotnictwa wojskowego Malezji. Wyprodukowana w ilości 16 sztuk i przekazana w 1995 roku. MiG-29NUB - wersja eksportowa samolotu MiG-29UB dla lotnictwa wojskowego Malezji. Wyprodukowana w ilości 2 sztuk i przekazana w 1995 roku. MiG-29SM ( - zmodernizowana wersja samolotu MiG-29S. Wyposażona dodatkowo w precyzyjną broń typu powietrze-ziemia. W ten sposób po raz pierwszy myśliwiec MiG-29 otrzymał możliwość zwalczania celów lądowych i stał się maszyną wielozadaniową. Opracowana w 1996 roku. MiG-29SMT ( - zmodernizowana wersja samolotu MiG-29SM. MiG-29UBT ( - dwumiejscowa wersja treningowo - bojowa samolotu MiG-29SMT. Wyposażona w radar pokładowy OSA-2. MiG-29UPG ( oznaczenie eksportowe MiG-35 - wersja dla lotnictwa wojskowego Indii (RI). Wyposażona w nowe silniki RD-33M3 o większym ciągu, węzeł do podwieszenia dodatkowego zbiornika paliwa, instalację do tankowania w locie, bezwładnościowy system nawigacji francuskiej firmy Thales, wielofunkcyjny radar N010 "Żuk-M2E" ze skanowaniem fazowym oraz nowy kokpit z wielofunkcyjnymi wyświetlaczami ciekłokrystalicznymi. Zwiększono wachlarz przenoszonej broni rakietowej klasy powietrze-powietrze oraz powietrze-ziemia, a także przystosowano do przenoszenia broni typu powietrze-woda. Oblatana 4 lutego 2011 roku. MiG-29K ( - wersja pokładowa morska. Przeznaczona dla Marynarki Wojennej Indii, zbudowana na podstawie prototypowej wersji MiG-29K (9-31) przewidzianej do bazowania na rosyjskim lotniskowcu Admirał Kuźniecow oraz wersji MiG-29UPG bazująca na indyjskim lotniskowcu Vikramaditya. MIG-29KUB ( - dwumiejscowa wersja pokładowa treningowo - bojowa samolotu MiG-29K. Oblotu pierwszego prototypu dokonano w 2008 roku. Użycie bojowe: I wojna w Zatoce Perskiej Konflikt zbrojny w Naddniestrzu Wojna w Kosowie Wojna w Osetii Południowej (2008) Wojna domowa w Syrii Użytkownicy: Związek Radziecki (ZSRR) - 653szt./ Federacja Rosyjska (FR) - 288szt. (stan na 2017 rok) Algieria (ARLD) - 34szt. (w służbie pozostają 23 szt.) Armenia - 18szt. Azerbejdżan - 22szt. (w służbie pozostaje 14szt.) Bangladesz (LRB) - 8szt. Białoruś (RB) - około 100 szt. (niektóre wyeksportowano do Algierii, Erytrei i Peru, w służbie pozostaje 41szt.) Bułgaria (LRB) - 22szt./ Bułgaria - 15szt. Czad - 1szt. Czechosłowacja (CSRS) - 20szt. (10 szt. przekazanych przez Czechy (RCz) w 1995 roku Polsce)/ Słowacja (RS) - 24szt. (3szt. rozbite, 9szt. wycofanych, w służbie pozostaje 12szt.) Egipt (ARE) - brak danych Erytrea - 10szt. (2szt. wycofane, w służbie pozostaje 8szt.) Indie (RI) - 87szt. (25szt. wycofane, w służbie pozostają 62szt.) Iran (IRI) - 36szt. Irak (RI) - 41szt. (ostatnie 10szt. wycofano w 1995 roku) Izrael - 2szt. Jemen (RJ) - 20szt. (w służbie pozostaje 18szt.) Jugosławia (SFRJ) - 16szt. Kazachstan - 42szt. (w służbie pozostaje 14szt.) Korea Północna (KRLD) - 40szt. Kuba (RK) - 14szt. Malezja - 18szt. (w służbie pozostaje 10szt.) Mjanma (RZM) - 29szt. Mołdawia - 31szt. (21 szt. sprzedane do USA w 1997 roku, pozostałe wycofane z użytku w 2006 roku) Niemcy (NRD) - 24szt. (22szt. przekazane przez Niemcy (NRF) w 2003 roku Polsce) Sylwetka samolotu myśliwskiego MiG-29 w trzech rzutach Peru - 20szt. Polska (PRL) - 12szt./ Polska (RP) - 37szt. (1szt. rozbita w lipcu 2018 roku, 1szt. rozbita 4 marca 2019, część wycofane, w służbie pozostaje 28szt.) Rumunia (SRR)/ Rumunia - 23szt. (wycofane w 2003 roku) Serbia (RS) - 4szt. (wycofane), 8szt. (przekazane przez Rosję (RF) w październiku 2017 roku w miejsce dotychczasowych maszyn, którym skończył się resurs) Sri Lanka (DSRSL) - 5szt. Sudan - 22szt. Syria (SRA) - 40szt. Turkmenistan - 24szt. Ukraina - 194szt. (większość wycofane, w służbie pozostaje 19szt.) Uzbekistan (RU) - 36szt. (w służbie pozostaje 30szt.) Wietnam (SRW) - 4szt. Węgry - 28szt. (wycofane w 2010 roku) Bibliografia: Andrzej Glass "Samoloty '90" NOT-SIGMA Sp. z Warszawa 1991 "Polskie MiG-i-29" Adam Gołąbek, Andrzej Wrona - Lotnictwo nr 9/2018 Wrzesień Źródła: Michał Iljin (dyskusja) 21:01, maj 25, 2013 (UTC)IljinM. PL Login Forum Galeria Model Tygodnia Model Roku Wydawnictwa Klubowicze Regulamin Zasady ochrony prywatności Rejestracja Logowanie Przypomnienie hasła Publikacje Szukaj Start Samolot Myśliwski MiG - 29 2009-06-20 IceMan Samoloty, śmigłowce, szybowce, rakiety Opis wykonania Oceny Jestem Średnio zadowolony, wiem że mogłem dla mnie zasługuje na mi się pospolity więc dodałem parę rakiet, zbiornik i rurkę pilota. Model nie został jeszcze oceniony Komentarze Wojok2011-01-30 21:31:06 No Architect,w kwestii konfiguracji podwieszeń lekko się mylisz: Wojok2011-01-30 21:31:06 No Architect,w kwestii konfiguracji podwieszeń lekko się mylisz: Ogólnie jest dobrze sklejony (dostrzegam delikatne wgniecenia w poszyciu). Uwaga techniczna: jeśli zrobiłeś 6 rakiet, to bez zbiornika paliwa, wersja z dodatkowym zbiornikem przenosi 4 rakiety. Ogólnie jest dobrze sklejony (dostrzegam delikatne wgniecenia w poszyciu). Uwaga techniczna: jeśli zrobiłeś 6 rakiet, to bez zbiornika paliwa, wersja z dodatkowym zbiornikem przenosi 4 rakiety. Masz rację jest kilka modeli wg mnie gorzej wyglądających a pomimo to ocenionych wyżej. Ja sam właśnie kleję tego MiGa i chcę mu dorzucić ze dwie rakiety żeby nie wyglądał tak biednie jak inne. Mam nadzieję że efekt będzie podobny :) Masz rację jest kilka modeli wg mnie gorzej wyglądających a pomimo to ocenionych wyżej. Ja sam właśnie kleję tego MiGa i chcę mu dorzucić ze dwie rakiety żeby nie wyglądał tak biednie jak inne. Mam nadzieję że efekt będzie podobny :) IceMan2009-06-21 16:55:54 Moi drodzy koledzy na tym nosie nie ma żadnych wręg ani szczelin, co do rakiet to dodałem takie jakie mi się podobają, bo to mój samolot i wam to nie musi się wiele migów w tej galerii ocenionych na 10 choć na to nie zasługiwały i niektóre miały gorszy dziób niż mój i załamania papieru. IceMan2009-06-21 16:55:54 Moi drodzy koledzy na tym nosie nie ma żadnych wręg ani szczelin, co do rakiet to dodałem takie jakie mi się podobają, bo to mój samolot i wam to nie musi się wiele migów w tej galerii ocenionych na 10 choć na to nie zasługiwały i niektóre miały gorszy dziób niż mój i załamania papieru. Kiedyś kleiłem miga i miał taką czerwoną rakietę nazywaną coś jak exconet lub podobnie i tylko jedną pod spodem. Zgadzam się również z oldboyem, z punktacją również Kiedyś kleiłem miga i miał taką czerwoną rakietę nazywaną coś jak exconet lub podobnie i tylko jedną pod spodem. Zgadzam się również z oldboyem, z punktacją również frosty2009-06-21 15:42:11 Wygląda na ładnie sklejony. Też go robiłem, i też nie byłem zachwycony z (trzeciego, wznowionego) opracowania MM! Fajnie ze go dozbroiłeś! frosty2009-06-21 15:42:11 Wygląda na ładnie sklejony. Też go robiłem, i też nie byłem zachwycony z (trzeciego, wznowionego) opracowania MM! Fajnie ze go dozbroiłeś! bombel2009-06-21 13:06:03 są drobne błędy ale źle nie jest jak dla mnie 9 z malutkim plusikiem bombel2009-06-21 13:06:03 są drobne błędy ale źle nie jest jak dla mnie 9 z malutkim plusikiem Gofer2009-06-21 10:40:11 Zdecydowanie, dziób jest efektem niedokładnego klejenia i w moim też to widać. Na uzbrojeniu MIG-ów się nie znam więc nie będę się wypowiadał czy są odpowiednie. Dodam tylko że dokładanie elementów nie czyni model lepsiejszym, co nie znaczy że nie należy tak robić. Gofer2009-06-21 10:40:11 Zdecydowanie, dziób jest efektem niedokładnego klejenia i w moim też to widać. Na uzbrojeniu MIG-ów się nie znam więc nie będę się wypowiadał czy są odpowiednie. Dodam tylko że dokładanie elementów nie czyni model lepsiejszym, co nie znaczy że nie należy tak robić. primo2009-06-21 09:09:53 Model nie jest znowy taki fatalny, plus dla Ciebi, że zrobiłeś więcej uzbrojenia i dodałeś zbiornik paliwa bo w tym wydaniu jakoś cienko z tym było, że o kabinie nie wspomnę :) primo2009-06-21 09:09:53 Model nie jest znowy taki fatalny, plus dla Ciebi, że zrobiłeś więcej uzbrojenia i dodałeś zbiornik paliwa bo w tym wydaniu jakoś cienko z tym było, że o kabinie nie wspomnę :) Lobo2009-06-21 02:22:45 Ładnie wykonany model. Widać że poświęciłeś mu trochę czasu. Lobo2009-06-21 02:22:45 Ładnie wykonany model. Widać że poświęciłeś mu trochę czasu. oldboy2009-06-20 23:03:56 Nie wiem co prawda jakie rurki mają piloci MIG-ów 29 ale coś niecoś słyszałem o rurce Pitot' to jednak całkiem różne przez Ciebie kpr są raczej klasy"fantazy"dla tego typu samolotu,zaś czarny trapez na powierzchni przeciwodblaskowej(z lewej strony kabiny) to mechaniczny wskażnik wysunięcia podwozia i ma on formę trzech prętów-dwa dłuższe i jeden z Twoją sugestią(pomijając) wyżej przedstawione uwagi- 8 pkt. oldboy2009-06-20 23:03:56 Nie wiem co prawda jakie rurki mają piloci MIG-ów 29 ale coś niecoś słyszałem o rurce Pitot' to jednak całkiem różne przez Ciebie kpr są raczej klasy"fantazy"dla tego typu samolotu,zaś czarny trapez na powierzchni przeciwodblaskowej(z lewej strony kabiny) to mechaniczny wskażnik wysunięcia podwozia i ma on formę trzech prętów-dwa dłuższe i jeden z Twoją sugestią(pomijając) wyżej przedstawione uwagi- 8 pkt. Ja daje też 10 dlatego że widać staranne wykonanie modelu. Ja daje też 10 dlatego że widać staranne wykonanie modelu. Goose2009-06-20 21:39:58 Nie zgadzam się z tym że wręgi na dziobie są bardzo wszystkie migusie w galerii zwłaszcza te co dostały nich też był taki sam efekt dziobu .Miga IceMana mam przed sobą na półce i dziób wygląda fotki dają takie MIG w galerii nie jest tak wyposażony jak się podoba i zasługuje na dyszkę. Goose2009-06-20 21:39:58 Nie zgadzam się z tym że wręgi na dziobie są bardzo wszystkie migusie w galerii zwłaszcza te co dostały nich też był taki sam efekt dziobu .Miga IceMana mam przed sobą na półce i dziób wygląda fotki dają takie MIG w galerii nie jest tak wyposażony jak się podoba i zasługuje na dyszkę. beata2009-06-20 20:36:45 Dobrze,że dodałeś mu trochę jest taki "łysy".Mam jedną uwagę,wręgi na dziobie są za bardzo widoczne. beata2009-06-20 20:36:45 Dobrze,że dodałeś mu trochę jest taki "łysy".Mam jedną uwagę,wręgi na dziobie są za bardzo widoczne. Rezultaty 0 - 14 z 14 pozycji Zaloguj się aby podzielić się swoimi komentarzami z innymi. Nie posiadasz konta na - Zarejestruj się i zostań jednym z Nas! Logowanie

mig 29 zbiornik paliwa