Tylko w 2019 r. Polacy wydali na sprzęty elektroniczny ponad 11,9 mld zł brutto – wynika ze statystyk związku pracodawców AGD Applia. Sprzedaż dużego AGD w 2019 r. wyniosła aż 6,37 mln sztuk. I choć pandemia zmieniła zwyczaje zakupowe Polaków, to jak wynika z ubiegłorocznego badania „Cyfrowe zwyczaje Polaków” przeprowadzonego Co czwarty Polak przechowuje pieniądze w domu. Jednocześnie tylko 16 proc. osób przyznaje, że aktywnie inwestuje swoje oszczędności, najbardziej zaś popularnymi instrumentami są akcje Co Polacy kupują najczęściej? Polacy najczęściej kupują przez internet kosmetyki i perfumy, odzież i bieliznę dla dorosłych oraz artykuły wyposażenia domu. Często kupują też obuwie dla dorosłych, sprzęt AGD i RTV, książki i gry, a także telefony i sprzęt komputerowy wraz z akcesoriami. Jednak w maju – po raz pierwszy od bardzo dawna – Polacy wycofali pieniądze z rachunków bieżących. Choć niewiele, bo 150 mln zł (łącznie zgromadzono tam prawie 836 mld zł), to jest to Był parę lat temu projekt zmiany ustawy, dopuszczający przechowywanie m. in. prochów w domu lub rozsypanie ich w morzu, w odległości co najmniej 1 km od brzegu. Przeszedł nawet uzgodnienia międzyresortowe, a potem nagle zniknął i nie trafił do legislacji. Wiem z nieoficjalnych źródeł (ale rządowych), że Kościół to zablokował. jelaskan perbedaan seni patung dengan seni pahat. Zaległości firm targowych wobec dostawców i banków poszły w górę. Z danych zgromadzonych w Rejestrze Dłużników BIG InfoMonitor i bazie informacji kredytowych BIK wynika, że średnie przeterminowane zadłużenie firmy handlującej na bazarze, licząc łącznie kredyty i faktury, wynosi 27 353 zł. Jednak nasilająca się moda na klimat i estetykę z okresu PRL-u może przełożyć się na większy ruch na targowiskach i długi sprzedawców z targowiskZaległości firm targowych wobec dostawców i banków poszły w górę. Z danych zgromadzonych w Rejestrze Dłużników BIG InfoMonitor i bazie informacji kredytowych BIK wynika, że zaległości firm zajmujących się sprzedażą na targowiskach i straganach wzrosła o niecałe 8 mln zł do 79,4 mln zł. Średnie przeterminowane zadłużenie firmy handlującej na bazarze, licząc łącznie kredyty i faktury, wynosi 27 353 zł. Jeżeli popatrzymy na dane z poszczególnych województw, to pod względem liczby dłużników, jak i kwoty zaległości dominują Mazowsze, Górny i Dolny Śląsk oraz Wielkopolska. Znaczącą liczbę niesolidnych płatników mają też woj. małopolskie i co lubimy bazary? Z badań na temat stosunku Europejczyków do targowisk, które zrealizowano przed ponad dekadą dla Komisji Europejskiej wynika, że entuzjazm Polaków do takich zakupów nie miał sobie równych na całym kontynencie. Deklarowaliśmy, że cenimy je za regionalny charakter i świeżość produktów. Niemal połowa z nas na targowiskach i bazarach kupowała świeże owoce i warzywa, a 29 proc. również mięso. Co piąty Polak szukał tam odzieży lub obuwia, choć zauważał, że towary te miewają niższą jakość, to jednak zwykle rekompensowała to atrakcyjna cena. W czasach galopującej inflacji argument niższej ceny nabiera większego znaczenia. Z perspektywy czasu widać, że biznes ten jednak się kurczy i podlega ogólnorynkowym trendom koncentracji. Liczba stałych punktów sprzedaży w latach 2010-2020 zmalała o jedną piątą, a tych otwartych codziennie nawet o jedną trzecią. W najmniejszym stopniu, ale również, ubyło targowisk sieć sklepów omija zakaz handlu w niedzieleRekordowo niskie bezrobocie. Najniższy wynik od 1990 roku – Niewykluczone jednak, że nasilająca się moda na klimat i estetykę z okresu PRL-u wpłynie na większy ruch na targowiskach, bo choć nie do końca słusznie, to w Polsce kojarzą się one głównie z tamtymi czasami. Ale o atrakcyjności zakupów na bazarach przypominają też liczne zagraniczne podróże rodaków, w trakcie których, wizyta na lokalnym targu jest jednym z obowiązkowych punktów. Jakby nie patrzeć, targowiska mają ogromne szanse utrzymać pozycję w handlu detalicznym, choć z pewnością, tak jak cały handel, powinny poświęcić więcej uwagi promocji i przyciąganiu uwagi potencjalnych klientów – zwraca uwagę Sławomir Grzelczak, prezes BIG ofertyMateriały promocyjne partnera ›7 wspaniałych miejsc na ukrycie kasy w 11:00Michal Zacharzewski/SXCPieniędzy nie powinniśmy trzymać w przysłowiowej skarpecie, lecz na bankowym koncie, lokacie, funduszu, ewentualnie obracać nimi na Forexie. Jeśli jednak masz naturę ciułacza i chcesz mieć w domu przynajmniej częściowy zapas gotówki pod ręką, musisz zadbać o odpowiednie miejsce na schowanie pieniędzy, tak aby w razie włamania, złodzieje nie pozbawili cię mienia. Miejsca mogą też przydać się na ukrycie biżuterii na czas wyjazdu wakacyjnego. Oto kilka pomysłów na to, gdzie można ukryć pieniądze w nie powinniśmy trzymać w przysłowiowej skarpecie, lecz na bankowym koncie, lokacie, funduszu, ewentualnie obracać nimi na Forexie. Jeśli jednak masz naturę ciułacza i chcesz mieć w domu przynajmniej częściowy zapas gotówki pod ręką, musisz zadbać o odpowiednie miejsce na schowanie pieniędzy, tak aby w razie włamania, złodzieje nie pozbawili cię mienia. Miejsca mogą też przydać się na ukrycie biżuterii na czas wyjazdu wakacyjnego. Oto kilka pomysłów na to, gdzie można ukryć pieniądze w zamrażalnikuPieniądze do zamrażalnika wkładamy zawinięte w worek i w folię aluminiową. Dla niepoznaki, dopychamy do opakowania kilka zwiniętych papierów, aby pakunek mógł uchodzić za porcję zamrożonych sznycli. Na wierzchu możemy nakleić nalepkę - sznycle wołowe od babci. Większość złodziei nie zaglądnie do zamrażalnika, a już na pewno żaden nie będzie odwijał z folii antyramie obrazkaJeśli masz obrazy na ścianach dobrym pomysłem jest upchanie dużych nominałów pojedynczo, między obrazkiem a obwolutą w antyramie. Złodzieje wprawdzie zdejmują obrazy ze ścian, ale najczęściej spodziewają się pieniędzy ukrytych na spodniej stornie obrazu, nie pianinem bądź ciężką szafąJeśli z ukrytych pieniędzy nie korzystasz zbyt często dobrym pomysłem jest włożenie ich pod super ciężki przedmiot w mieszkaniu. Złodzieje nie będą skorzy do przesuwania mebli i podejrzewania że to właśnie pod nimi ukryłeś puszki z zupąSłyszeliście o złodzieju, który otwierałby w mieszkaniu ofiary puszki? No właśnie. Aby zrobić supertajną skrytkę wystarczy otworzyć puszkę od spodu otwieraczem do konserw, opróżnić z wkładu (przy okazji zrobić sałatkę, jeśli była to puszka groszku czy kukurydzy). Włożyć do puszki banknoty zawinięte w folię i delikatnie zagiąć dół puszki, który można nawet przykleić aby nie odpadał. Teraz puszkę odkładamy do szafki z innymi puszkami. Szanse na to, że złodziej będzie podnosił i sprawdzał każdą konserwę w naszej szafce są doniczcePieniądze (znów zawinięte w folię) można zakopać w doniczce z kwiatkiem. Tu pamiętajmy jednak o tym, że opakowanie musi być maksymalnie szczelne - roślinkę trzeba przecież podlewać. I lepiej aby folia nie była wydrążonej książceTen sposób jest najbardziej ryzykowny. Pieniądze wkładamy do ?sztucznej książki\ czyli po prostu książki z wyciętym w stronicach ?pojemnikiem. Opcja w miarę bezpieczna jeśli masz w domu przynajmniej 500 książek. Przy 10 można mieć pewność, że złodziej sprawdzi je dziecięcej zabawce w pokoju dzieckaDzieci mają zabawek sporo. Mają też bałagan. A czego nie mają dzieci? Pieniędzy! Złodzieje najczęściej omijają pokoje dziecięce, lub przeszukują je ?po łebkach\ zakładając, że kolii z brylantem mama by dziecku do zabawy nie wakacji i rozważcie Forex zamiast skarpety! 18-12-2010 12:48 #1 WITAJ, tu znajdziesz opowiedzi na swoje pytania 18-12-2010 13:04 #2 REKORDZISTA FORUM (10 tysięcy postów!) Wesoły wątek niewątpliwie. Ileż tu pomysłow sie lęgnie... Ja tylko napiszę byś wziął pod uwagę fakt że pieniądze chowane po kątach mogą z tych kątów wyparować albo zostać bezwiednie zniszczone przez kogoś kto nie ma o nich pojęcia. Bank to zdecydowanie najbezpieczniejsze miejsce. Jak boisz się że ktoś ci te pieniądze z banku zwinie to umieść je na koncie z dostępem tylko z banku (nie z Internetu czy telefonicznie) bez karty kredytowej i orócz autoryzacji dowodem i podpisem załóż na nie również hasło. Jak się go nauczysz na pamięć (nigdzie nie zapiszesz) to praktycznie nie ma szansy by ktoś twoje pieniądze ruszył. Andrzej Friszke: Tyle historia. Warto się ku niej zwracać, by wyciągać wnioski. Na przykład gdy jedna partia jest ważniejsza od instytucji państwa, a stanowisko partyjne jest ważniejsze niż stanowiska państwowe. Wódz partii może wszystko, a partia zrobi wszystko, żeby on był zadowolony. Można mieć wolną ekonomię, a w kategoriach narracji o tym, kto zasługuje na miano obywatela i prawdziwego Polaka, cofnąć się w przeszłość. 18-12-2010 13:47 #3 FORUMOWICZ to brzmi dumnie (min. 100) 18-12-2010 15:56 #4 Schowek będzie super, podaj jeszcze swój adres. ewentualnie ja też je mogę przechować. Ostatnio edytowane przez kamykkamyk2 ; 18-12-2010 o 16:26 18-12-2010 16:39 #5 FORUMOWICZ to brzmi dumnie (min. 100) 18-12-2010 16:48 #6 DOMOWNIK FORUM (min. 500) 18-12-2010 17:28 #7 FORUMOWICZ to brzmi dumnie (min. 100) kup ta ziemie teraz i po klopocie A jak zostanie to materialy na budowe przyszlego domu - poczekaja w hurtowni Jesli jednak nadal zostanie cos to proponuje nowe auto aby ladnie sie prezentowalo na podjezdzie nowego domu Gdyby jednak sie zdazylo iz nadal cos zostalo to znajdz sobie zone - ona na bank sobie z nadwyzka poradzi Praktycznie skonczony lecz ....zaczynam nowy MGprojekt - Pod Debem - skonczony Archon - rezydencja w nerterach 2 - faza startowa 18-12-2010 19:45 #8 OLIMP FORUM - oświecona góra rankingu... ja mam taki pomysł na złote monety wywiercić dziury w ścianach o odpowiedniej średnicy, napchać monet i zalepić tynkiem ... 18-12-2010 20:17 #9 DOMOWNIK FORUM (min. 500) 18-12-2010 21:05 #10 19-12-2010 07:41 #11 jeżeli pyta na serio to proponuję w tyłek , 19-12-2010 11:56 #12 Nic nie jest takie, jakim się wydaje! 19-12-2010 19:31 #13 dajcie sobie spokój - pewnie chłopak siedział parę lat za granicą i pracował nielegalnie - teraz tych pieniędzy nie wpłaci na konto - bo zaraz urząd skarbowy się przyczepi. Druga sprawa że tak samo może się przyczepić jak zacznie budować - ale tutaj już jest łatwiej się wyłgać. 20-12-2010 12:26 #14 DOMOWNIK FORUM (min. 500) Jakby US nie miały co robić i śledzić czy ktoś sobie nie wpłacił no konto paru marnych setek. A ja Eustachemu proponuję niezawodny schowek, z powodzeniem sprawdzony od wielu lat. Niech sobie tę kasę schowa w biustonoszu! A jak ktoś mu tam będzie pchać paluchy, to z miejsca lać po łapskach... 20-12-2010 14:48 #15 obyś się nie zdziwił z tym US - wszystko kontrolują - stan twojego konta bankowego - także. Jak się dobrze orientuje - to wyższe stany kont, wysokie kwoty przelewów itp - są wysyłane do paru instytucji (np działania przeciw praniu brudnych pieniędzy itp). 20-12-2010 14:55 #16 WITAJ, tu znajdziesz opowiedzi na swoje pytania 20-12-2010 15:00 #17 OLIMP FORUM - oświecona góra rankingu... 20-12-2010 15:18 #18 FORUMOWICZ to brzmi dumnie (min. 100) skarb zatopiony w muszli klozetowej ;> 20-12-2010 15:33 #19 Do skarpety takiej noszonej tydzień czasu takiej co jest sztywna. Nikt nie ruszy. Nic nie jest takie, jakim się wydaje! 20-12-2010 19:31 #20 FORUMOWICZ to brzmi dumnie (min. 100) Bardzo rozsadny temat , szkoda tylko , ze wszyscy odpowiadajacy na ten temat to budujacy sie ludzie zapewne "biorcy" czyli "kredytobiorcy" i nie majacy nic do odlozenia na czarna jest zreszta z 75 % Polakow - nic nie odkladaja. Ale do rzeczy : schowek domowy jest konieczny nie tylko na pieniadze ale i na wazne dokumenty, bizuterie , itd. Schowek taki powinien byc odporny na zalanie woda i wytrzymac pozar nie mowiac o pospolitym wlamaniu pod nieobecnosc albo wlamaniu przy obecnosci wlascicieli. Wlamanie przy obecnosci wlascicieli jest specyficzne bo tym zajmuja sie specjalisci wsrod ktorych nastepuje podzial zadan : jeden sprawca siedzi sobie spokojnie i obserwuje reakcje wlascicieli a reszta stawia dom na glowie az do momentu kiedy wlasciciele zaczna sie w pewnym miejscu niepokoic i wtedy juz wszystko wiec trzeba tez ten aspekt uwzglednic. A wiec napewno powyzej najwyzszego stanu wody - tym napewno sciany nosne sa dobre do wykucia schowka na dobra pancerna kasete przeciwogniowa Dostep do tej kasety powinien byc dobrze zamaskowany i ewentualnie utrudniony. Dalej nie bede podpowiadal ale tu jest duze pole do popisu. Dla fanatykow powierzajacych swoje skarby w banku powiem tylko ze wygladaja bardzo nieciekawie jesli akurat w banku zabraknie pradu albo zepsuja sie komputery albo cos tam wybuchnie.. IDEALY SA JAK GWIAZDY - NIGDY NIE MOZNA ICH DOSIEGNAC. JEDNAK ZAWSZE MOZNA SIE WEDLUG NICH ORIENTOWAC W ZYCIU. Tagi dla tego tematu Uprawnienia Nie możesz zakładać nowych tematów Nie możesz pisać wiadomości Nie możesz dodawać załączników Nie możesz edytować swoich postów BB Code jest aktywny(e) Emotikony są aktywny(e) [IMG] kod jest aktywny(e) [VIDEO] code is aktywny(e) HTML kod jest wyłączony Zasady na forum Maj to czas I komunii. Co roku do sakramentu przystępuje kilkaset tysięcy dziewięcio-dziesięciolatków. Dla nich nie tylko sakrament się liczy, ale przede wszystkim prezenty, jakie dostaną z tej okazji. Jeśli dziecko z okazji I komunii otrzyma od rodziny pieniądze, to może się zdarzyć, że zwłaszcza, że sporym zainteresowaniem cieszą się nadal rzadko spotykane banknoty o nominale 500 zł z Janem III Sobieskim. – Można stwierdzić, że w kwietniu jest większe zainteresowanie banknotem w nominale 500 zł. Poziom zbliżony jak w grudniu ubiegłego roku / styczniu bieżącego roku –przyznaje udzielił Zbigniew Jancewicz, kierownik Zespołu w Centrum Zarządzania Gotówką w PKO BP. Jego zdaniem wzrost obrotu banknotami 500 zł w miesiącach wiosennych i letnich pokrywa się z ogólnym trendem większego zapotrzebowania na gotówkę w okresie od kwietnia do sierpnia każdego roku. – W związku z tym należy traktować sezonowy wzrost obrotu banknotami 500 zł jako zjawisko całkowicie naturalne i w miesiącach jesiennych nastąpi ponowny spadek liczby tych banknotów w obrocie- tłumaczy ekspert. Przyznaje, że można również zauważyć, że liczba banknotów 500 zł sukcesywnie wzrasta, a zatem można przypuszczać, że porównanie ich liczby rok do roku wykaże trend wzrostowy. – Niezalenie od tego udział banknotów o tym nominale w obrocie gotówkowym nadal jest bardzo niski, wobec tego szansa na wykorzystanie go przy płatnościach gotówkowych jest wciąż bardzo mała – dodaje Zbigniew Jancewicz. W banku Millennium banknoty 500 zł, stanowią one ok. 5 proc. banknotów dostarczanych do oddziałów. Wyjątkiem był maj 2017, kiedy stanowiły ponad 11 proc. zamówień, najprawdopodobniej ze względu na okres komunijny. Pierwszy krok w stronę bankowości Czy otrzymane przez dziecko pieniądze przeznaczyć na spełnienie marzeń córki czy syna, czy też odłożyć i przekazać mu gotówkę aż osiągnie pełnoletność? Jak zainwestować te pieniądze? Bezpieczna lokata czy fundusze inwestycyjne? Co radzą bankowcy? – Dziś rodzice wpłacając 5 tys. zł na zwykłą lokatę bankową mogą liczyć na 1-1,5 proc rocznie, a więc po 8 latach uzyskają maksymalnie, łącznie nieco ponad 5,5 tys. zł – wylicza Michał Ziętal, z departamentu produktów inwestycyjnych, w PKO BP. Ekspert zauważa, że alternatywą może być ulokowanie środków w bezpieczny fundusz inwestycyjny. np. PKO Skarbowy, który w ciągu ośmiu poprzednich lat (2010-2017) przynosił średnioroczną stopę zwrotu na poziomie blisko 3,5 proc. brutto. – Oczywiście nie ma gwarancji, że w kolejnych latach stopa zwrotu pozostanie na tym samym poziomie, ale przykład pokazuje, że warto szukać innych możliwości poza lokatami bankowymi – tłumaczy ekspert. Jego zdaniem dobrą alternatywą mogą być też obligacje Skarbu Państwa. Oprocentowanie długoterminowych równe jest wartości wskaźnika inflacji powiększonego o marżę, co daje pewność realnego zysku. – Dostępne dla wszystkich obligacje 10-letnie oferują obecnie marżę w wysokości 1,50 proc – co daje 2,7 proc. w pierwszym rocznym okresie odsetkowym – tłumaczy Michał Ziętal. Zdradza, że jeszcze atrakcyjniejsza jest marża dla 6- i 12-letnich obligacji dostępnych dla beneficjentów programu 500+ wynosząca odpowiednio 1,75 i 2 proc. co daje 2,80 i 3,20 proc. w pierwszym roku oszczędzania. – Chcąc oszczędzać dla dziecka regularnie, możemy skorzystać z Programu Budowania Kapitału w PKO Banku Polskim. Lokata trwa do 5 lat i jest oprocentowana według stawki WIBOR 3M pomniejszonej o 0,5 wyjaśnia przedstawiciel PKO BP. Jego zdaniem można też systematycznie nabywać jednostki funduszu inwestycyjnego czy obligacje Skarbu Państwa. – W każdym przypadku minimalna wpłata to 100 zł, a w przypadku funduszu inwestycyjnego możliwe jest nabywanie jednostek uczestnictwa przy wykorzystaniu zlecenia stałego z konta –dodaje Michał Ziętal. Autopromocja Specjalna oferta letnia Pełen dostęp do treści "Rzeczpospolitej" za 5,90 zł/miesiąc KUP TERAZ W Banku Millennium rodzice mogą otworzyć dla swojego dziecka np. Program Inwestycyjny Przyszłość +. – Uczestnikiem programu jest osoba małoletnia, a rodzic jako przedstawiciel ustawowy dysponuje programem. Może również otworzyć program na swoje nazwisko i oszczędzać z myślą o przyszłości swojego dziecka- tłumaczy Agnieszka Kubajek, z biura prasowego banku. A Piotr Rapinczuk, kierujący Wydziałem Produktów i Procesów Inwestycyjnych w Banku Millennium dodaje, że Program Inwestycyjny Przyszłość +, skierowany do osób otrzymujących świadczenie 500+. – Ten program to wyjście naprzeciw potrzebom klientów, którzy chcą zadbać o przyszłość swoją i dzieci, o przyszłe potrzeby związane np. z edukacją czy kupnem mieszkania. To propozycja dla każdego, kto chce regularnie oszczędzać nawet niewielkie kwoty oraz inwestować zgromadzone środki na krajowych, europejskich i globalnych rynkach kapitałowych – tłumaczy Piotr Rapinczuk Dodaje, że program to plan regularnego oszczędzania oparty o jednostki uczestnictwa sześciu subfunduszy w ramach funduszu parasolowego Millennium SFIO. – Klienci nie ponoszą kosztów otwarcia i prowadzenia programu, nie płacą też za nabycie jednostek uczestnictwa. Strategia inwestycyjna może być zmieniana dowolną ilość razy bez opłat za zmianę alokacji środków – tłumaczy ekspert. Dodaje, że warunki prowadzenia programu są bardzo elastyczne. Czas trwania programu jest ustalany indywidualnie, w przedziale od 5 do 18 lat, a minimalna suma rocznych wpłat to jedynie 1200 zł z zastrzeżeniem, że pojedyncza wpłata nie może być niższa niż 100 zł. – Klient nie deklaruje częstotliwości wpłat, ustala je indywidulanie w zależności od potrzeb i możliwości finansowych. Jeżeli chce wypłacić część środków, pierwsze umorzenie jednostek do wysokości 10 proc. wartości zainwestowanych aktywów w ciągu pierwszych pięciu lat jest bezpłatne, opłaty za kolejne umorzenia w tym okresie to 1 proc. wartości umarzanych jednostek. Po pięciu latach opłaty za umorzenia nie są pobierane – wyjaśnia Piotr Rapinczuk. Pierwszy rachunek, pierwsza karta I komunia i pierwsza gotówka dla dziecka może być świetną okazją do nauki oszczędzania dla dziecka banki mają ofertę także dla 9-10 latków i dzieci młodszych. W PKO BP jest nią konto PKO Junior dla młodych poniżej 13 roku życia i ich rodziców oferowane od pięciu lat. Aby założyć konto dziecko poniżej 13roku życia jego rodzić musi posiadać dowolny ROR w PKO BP. – Rachunek PKO Junior ma atrakcyjne oprocentowanie – 2,5 proc. do kwoty 2, 5 tys. zł i 0,5 proc. dla nadwyżek, a kapitalizacja odsetek jest tygodniowa – informuje Karolina Tomczak, z biura prasowego banku. Dostęp do rachunku jest dostosowany do gustu dzieci przez serwis internetowy PKO Junior lub aplikację mobilną. – W serwisie PKO Junior dziecko pod kontrolą rodziców uczy się korzystania z usług bankowości internetowej i zarządzania finansami osobistymi ze szczególnym uwzględnieniem oszczędzania – tłumaczy przedstawicielka banku. Poza tym w serwisie PKO Junior możliwe jest: inicjowanie przelewów i doładowań, które rodzic może zaakceptować lub odrzucić w swoim serwisie internetowym iPKO. Możliwe jest zakładanie wirtualnych skarbonek; tworzenie planu oszczędzania; korzystanie z kalkulatora finansowego; zdobywanie wirtualnych odznak; dopasowanie wyglądu serwisu do gustu dziecka. PKO BP oferuje też dzieciom „Pierwsze Konto Oszczędnościowe”. – To rachunek oszczędnościowy dedykowany posiadaczom PKO Konta Dziecka i PKO Konta Pierwszego z atrakcyjnym oprocentowaniem – 2 proc. do kwoty 10 tys. zł i 1,6 proc. dla nadwyżek. Poza tym mamy bonus 0,5 systematyczne oszczędzanie i brak wypłat naliczane co trzy miesiące – mówi Karolina Tomczak. PKO BP ma w swojej ofercie też karty PKO Junior – dla dzieci i poniżej 13 roku życia. – To wygodne i bezpieczne narzędzie płatnicze dostosowane do potrzeb i możliwości najmłodszych użytkowników. Karta ta umożliwia dzieciom poniżej 13. roku życia bezpieczne płatności bezgotówkowe i wypłaty z bankomatów (bankomaty PKO automatycznie rozpoznają kartę dziecka i wyświetlają ekrany przygotowane specjalnie dla dzieci – tłumaczy przedstawicielka banku. Podkreśla, że właścicielem karty jest rodzic, który ją aktywuje i następnie nadzoruje użytkowanie przez dziecko poprzez Aplikację Rodzica w serwisie iPKO. – Karta PKO Junior może być używana przez każdego Klienta PKO Banku Polskiego, posiadającego rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy oraz dostęp do bankowości internetowej iPKO – tłumaczy Karolina Tomczak. Dodaje, że o kwocie zasilenia karty i wysokości dziennego i miesięcznego limitu wypływu środków decyduje rodzic, a płatności zbliżeniowe bez użycia kodu PIN są ograniczone do kwoty 30 zł. Bank zdradza, że łącznie w ramach SKO i PKO Junior na internetowych rachunkach dzieci zgromadzono już ponad 1 mld zł. W ING Banku Śląskim dzieci i młodzież w wieku 0 -18 lat mogą skorzystać z Otwartego Konta Oszczędnościowego dla dziecka. – Rodzic może zasilać je kiedy tylko chce. Dziecko już od 13 roku życia może za zgodą rodzica samo zarządzać pieniędzmi przez system bankowości internetowej i mobilnej, a także wpłacać i wypłacać pieniądze przy użyciu kodów BLIK z bankomatów ING Banku Śląskiego i sieci Planet Cash – tłumaczy Miłosz Gromski , z biura prasowego banku. Zdradza, że dzieci mogą także korzystać z celów oszczędnościowych, które pomogą im odkładać regularnie nawet niewielkie kwoty na realizację swoich marzeń, a rodzice mogą natomiast wyodrębnić w ten sposób oszczędności odkładane z myślą o pociechach. – Rodzice i dzieci od 13 roku życia, którzy posiadają konto w ING, mogą skorzystać z programu Smart Saver, który automatycznie odkłada ustalony procent od kwoty transakcji lub jej zaokrąglenie z na rachunku oszczędnościowym – dodaje Miłosz Gromski. "Mówi się często, że Polaków się wykorzystuje za granicą, ale proszę mi uwierzyć, że Polak też potrafi wykorzystać cudzoziemca i być w stosunku do niego naprawdę okrutny". O tym, jak wygląda handel ludźmi w Polsce, jak nie dać się oszukać oraz dlaczego jako społeczeństwo zgadzamy się na cierpienie ofiar, rozmawiamy z Joanną Garnier – wiceprezeską Fundacji przeciwko Handlowi Ludźmi i Niewolnictwu La Strada, która od ponad 26 lat pomaga ofiarom handlu uczyć się żyć na nowo. Na świecie żyje 40 mln niewolników, w tym co najmniej kilkanaście tysięcy w Polsce – wynika z danych Globalnego Indeksu Niewolnictwa. Są to jednak wyłącznie szacunki, prawdziwe wartości mogą być dużo wyższe "To, czego doświadczyła w domu, było dla niej większą traumą niż sprzedanie do domu publicznego w Niemczech. Dlatego uciekła i wolała spać w śmietnikach. Miała tylko 15 lat" - mówi Joanna Garnier o jednej z ofiar Handel ludźmi w Polsce to nie tylko zmuszanie do prostytucji. "To również historie Filipińczyków, którym zabiera się paszporty, i Ukrainek, którym się nie płaci" "Ofiary handlu ludźmi możemy spotkać w restauracjach, na budowie, targu, fabryce – są wśród nas. Mirosław K. umieszczał migrantów w drogich restauracjach. Restauratorzy się rozliczali z nim, ale on ludziom już nie płacił. Zmuszał ich, aby na kolanach błagali o jakiekolwiek pieniądze. Ci restauratorzy nie wiedzieli, co się dzieje? Czy może nie chcieli wiedzieć?" - zastanawia się Garnier Więcej wywiadów znajdziesz na stronie głównej Laura Maksimowicz: Ile wart jest człowiek w XXI w.? Jaką cenę ma ludzkie życie? Joanna Garnier: Człowiek nigdy w historii nie był tak tani jak w XXI w. W starożytności czy w czasach niewolnictwa w Ameryce utrzymanie niewolnika wiązało się z konkretnym kosztem, a obecnie ta cena dramatycznie spadła. Można nawet powiedzieć, że wszystkich stać na wynajęcie niewolnika, bo też kwoty płacone ludziom za ich pracę są stawkami minimalnymi albo zerowymi. Świat jest spragniony tanich towarów i usług, więc skądś je trzeba brać. Handel ludźmi kojarzy się nam z historią, koloniami, ale raczej nie ze współczesną Europą, z Polską. Jak wygląda dziś niewolnictwo? Dzisiaj niepotrzebne są łańcuchy czy kajdany, bo ofiary handlu ludźmi są osobami tak zmanipulowanymi, że nie decydują się na ucieczkę, boją się odejść. Niewolnictwo XXI w. odbywa się w białych rękawiczkach. W większości sytuacji go po prostu nie widzimy. Niektórzy są zamknięci w pomieszczeniach, w których pracują. Jednak to nie musi zawsze tak wyglądać, że praca przymusowa przypomina więzienie. Oprawca zatrzymuje swoją ofiarę przy sobie, ponieważ przekonał ją, że nie może odejść. Osoba taka jest tak sterroryzowana i zmanipulowana, że uważa, że jej pracodawca jest absolutnie wszechmocny – może wszystko, nawet pozbawić ją życia. Ludzie, którzy wykorzystują pracę niewolniczą są często szanowanymi obywatelami, którzy np. udzielają się w społecznościach lokalnych, wspierają oddolnie inicjatywy, a przy okazji mają gdzieś swoje pola czy fabryki, w których zatrudniają cudzoziemców lub Polaków i płacą im głodowe stawki lub w ogóle nie płacą. Współczesny handel ludźmi najczęściej kojarzy nam się z seksbiznesem, zmuszaniem do pracy seksualnej. Jak duży jest to proceder? Trudno powiedzieć. Ostatni dostępny raport Eurostatu pochodzi z 2015 r. i według niego ponad 60 proc. handlu ludźmi stanowi handel kobietami do seksbiznesu. My jako Fundacja La Strada w swojej pracy mamy mniej przypadków seksbiznesu niż pracy przymusowej. Natomiast to cały czas się zdarza i nie ma co ukrywać, że ta forma handlu ludźmi budzi największe kontrowersje i ekscytację w społeczeństwie. Mówiąc cynicznie: seks i przemoc zawsze się najlepiej sprzedają. To się wydaje ludziom interesujące. Bardziej martwimy się o kobiety wykorzystywane w domach publicznych, a już nie troszczmy się o pracownika pochodzącego z Azji i Ameryki Łacińskiej, który pracuje kilkanaście godzin na plantacji i dostaje posiłek raz dziennie, a jego pensja pomniejszana jest o dziwne opłaty, które wymyśla sobie pracodawca. Do La Strady trafia wiele poszkodowanych osób. Trudno wartościować czyjeś nieszczęście, ale na potrzeby tej rozmowy zadam pytanie, czy jest historia, która wstrząsnęła panią najbardziej? Kiedyś trafiła do nas 20-letnia dziewczyna, która uciekła z domu, mając 15. Trochę się włóczyła po swoim rodzinnym mieście, spotkała po drodze „dobrego wujka”. Wiadomo, „wujek” ją wziął do domu, oczywiście wykorzystywał seksualnie, bo taka pomoc często nie odbywa się za darmo. Dziewczyna w końcu mu się znudziła, więc zadzwonił do znajomego, który powiedział, że się nią zajmie. Zawiózł ją do domu publicznego w Niemczech przy granicy. Ona tam mniej lub bardziej pokornie pracowała, ale była też na tyle świadoma, że w którymś momencie stwierdziła, że nie chce tak dalej żyć. Uciekła i trafiła do organizacji niemieckiej, która pomogła się jej pozbierać. Dostała odszkodowanie w Niemczech za wyzysk, co tam nie zdarza się często, a w Polsce graniczy z cudem. Potem wróciła do Polski i trafiła do nas. Do dzisiaj pamiętam dwie rzeczy. Przede wszystkim ona nam nigdy nie powiedziała, dlaczego uciekła z domu. Nie mam pojęcia, co tam się wydarzyło, ale podejrzewam, że to, co tam się działo, było straszniejsze niż to, co się wydarzyło później, bo każda próba poruszenia tego tematu kończyła się zaciśnięciem szczęk. Czasami myślałam, że doświadczenie zmuszania do prostytucji chyba nie było dla niej tak straszne jak to, co się wydarzyło w rodzinnym domu, co zmusiło ją do ucieczki i spania po śmietnikach. Czasami nadal o niej myślę, zastanawiam się, jak ułożyła sobie życie, bo trauma cały czas musi w niej siedzieć. Wspomniała pani, że handel ludźmi nie dotyczy tylko kobiet, które są sprzedawane na Zachód. Z jakimi jego formami mamy jeszcze do czynienia? Mamy do czynienia z przede wszystkim różnego rodzaju pracą przymusową w wielu sektorach gospodarki. Ludzie są wykorzystywani wszędzie. Podczas pandemii wiele osób straciło pracę, ale też mnóstwo osób zdecydowało się zostać w pracy, w której warunki nie były do końca dobre. Spotykałyśmy się w fundacji z ludźmi, którzy godzili się na zawyżanie norm, zmniejszanie pensji, prace w nadgodzinach bez zapłaty, bo bali się, że w ogóle stracą pracę. Niektórzy zgadzają się na wyzysk, bo nie widzą innego wyjścia, bo lepiej zarobić cokolwiek, niż nie zarobić nic. Dalszą część tekstu znajdziesz pod wideo: Jak wygląda więc handel ludźmi w Polsce? Handel ludźmi w Polsce na pewno dotyka przede wszystkim obcokrajowców. Wynika to z tego, że imigrant, który przyjeżdża, nie zna warunków panujących w Polsce, zazwyczaj też nie zna języka. Przybywa uzbrojony w wiedzę, którą dostał od pośrednika w swoim kraju, a ona jest często tym, co wyjeżdżający chce usłyszeć. A on chce usłyszeć, że praca będzie lekka, łatwa i przyjemna. Że zarobi dużo pieniędzy, np. 2 tys. czegoś tam. I taki człowiek myśli sobie, że skoro jedzie do Europy, a w Europie jest euro, więc na pewno zarobi 2-3 tys. euro. A na miejscu się okazuje, że jest to 2 tys. zł i do tego brutto. Może się okazać, że to, co powiedział werbownik, bardzo różni się od tego, co pracownik zastał na miejscu. Nagminne jest, że warunki pracy są zupełnie inne od tych, które obiecywano. Ludziom się obiecuje pokoje dwuosobowe, a tymczasem zmuszeni są mieszkać w hali fabrycznej, w której pracują. Pośrednicy obiecują bezpłatne zakwaterowanie, a po przyjeździe odciągane są z pensji koszty noclegu. Te mechanizmy znamy od lat. W podobnej sytuacji są Polacy wyjeżdżający do Niemiec, Holandii czy Wielkiej Brytanii. Obcokrajowiec, zwłaszcza słabo zorientowany, niewykształcony jest modelową ofiarą. Często jedynym wyjściem jest ucieczka. Co z Polakami? Często padają ofiarą handlu ludźmi w ojczyźnie? Wśród naszych rodaków wykorzystywane są najczęściej osoby nieporadne życiowo. Osoby w kryzysie bezdomności trafiają np. do gospodarstw rolnych, niewielkich fabryk, gdzie pracują za wikt i opierunek. Śpią w stodołach. Ludziom wydaje się niestety, że osoba bezdomna nie zasługuje na żaden szacunek, można ją potraktować podle i wykorzystywać w pracy, obrażać, a w ramach zapłaty wręczać piwo, a potem wyrzucić. Szczególnie podatne na wykorzystanie są osoby zdesperowane, w trudnej sytuacji życiowej, w kryzysie bezdomności, słabo wykształcone, takie, które wyszły z więzienia i nie mają dokąd wrócić. Podatne na handel ludźmi są też osoby z niepełnosprawnością intelektualną. Kobiety upośledzone w stopniu lekkim czy umiarkowanym rekrutuje się do domów publicznych, ponieważ często nie zdają sobie sprawy z tego, co się z nimi dzieje. A następnie wykorzystuje się je bez litości. Z jakich zakątków świata pochodzą obcokrajowcy wykorzystywani w Polsce? Najczęściej są to obywatele Ukrainy, Białorusi, Mołdawii. Mieszkańcy byłego Związku Radzieckiego, osoby z Gruzji, Kazachstanu, Bułgarii. Przy czym od lat kobiety z Bułgarii trafiają w Polsce do seksbiznesu. Ponieważ przed pandemią polska gospodarka przeżywała rozkwit, pracodawcy poszukiwali rąk do pracy także poza Europą. Stąd wiele osób było ściąganych do nas do pracy w przetwórstwie z Filipin, Nepalu, Indii czy Wietnamu. Przyjeżdżają również osoby z Afryki, a ostatnio także z Ameryki Łacińskiej. Mamy takie poczucie, że z jednej strony polscy pracodawcy są naprawdę w trudnej sytuacji, bo ludzie odeszli, część zdecydowała się zmienić pracę lub wyjechała, więc poszukują nowych pracowników. Z drugiej strony te „ręce do pracy” chcą mieć jak najtaniej – zamiast godziwie zapłacić ludziom, zatrudniają ich po kosztach. Wychodząc z założenia, że przeciętny Filipińczyk ma tak daleko do domu, że nie ucieknie, nie będzie miał dokąd pójść. Wciąż zdarzają się przypadki pracodawców, którzy wolą zapłacić karę za nielegalne „zatrudnienie”, niż płacić ludziom. Do tego dochodzą nieuczciwi pośrednicy, którzy tworzą fikcyjny dług za „załatwienie pracy”. Jaka jest skala problemu handlu ludźmi w Polsce? Kilkanaście tysięcy osób rocznie może być wykorzystywanych w Polsce do pracy niewolniczej. Są to jednak wyłącznie szacunki. Ofiar handlu ludźmi nie widzimy, one się nam nie ujawniają. Albo nie chcemy ich zobaczyć. Nie mamy w sobie wystarczającej empatii, aby się zainteresować. Kilka lat temu trafiła do nas grupa kobiet z Afryki, które dowiedziały się o Fundacji La Strada od zupełnie przypadkowej osoby. Jedna z tych pań przyszła pewnego dnia do kościoła i płakała. Zupełnie obca kobieta się nią zainteresowała i zapytała, dlaczego płacze, co się jej stało? Dziewczyna opowiedziała jej, że pracują w bardzo ciężkich warunkach, kilkanaście godzin na dobę. Pracodawcy byli w stosunku do nich wyjątkowo okrutni, musiały wykonywać pracę siłową przeznaczoną dla mężczyzn, przenosić ogromne ciężary. W pracy doświadczyły też przeogromnego rasizmu. Nieznajoma kobieta z kościoła pomogła jej zadzwonić do fundacji, a one następnego dnia już do nas przyjechały. Część z nich była dobrze wykształcona, mówiły po angielsku, a były traktowane w Polsce, jakby nie zasługiwały na nic. Mówi się często, że Polaków się wykorzystuje za granicą, ale proszę mi uwierzyć, że Polak też potrafi wykorzystać cudzoziemca i być w stosunku do niego naprawdę okrutny. Wychodzi na to, że ofiary handlu ludźmi możemy spotkać w restauracjach, na budowie, targu, fabryce – są wśród nas. Jak najbardziej. Przypomnę słynną sprawę Mirosława K., którego skazano za handel ludźmi. Sprowadzał z Ukrainy ludzi do Warszawy i umieszczał ich jako pracowników w drogich restauracjach na kuchni. Ludzie pracowali na pierwszej zmianie w jednym miejscu 8 godz., po czym Mirosław przewoził ich na drugą zmianę do kolejnej restauracji na następne 8 godz. Niekiedy pracowali tak przez cały tydzień. Nie mieli czasu się wyspać, nie mieli też badań sanepidowskich. Owszem, restauratorzy się rozliczali z panem Mirosławem, ale on ludziom już nie płacił. Zmuszał ich, aby na kolanach błagali o jakiekolwiek pieniądze. W środku nocy urządzał wielogodzinne przesłuchania. My też się czasami zastanawiamy, czy naprawdę ci restauratorzy nie wiedzieli, co się dzieje? Czy może nie chcieli wiedzieć? Osoby zajmujące się handlem ludźmi najczęściej kojarzą się nam z gangsterami rodem z filmów. To może nas zmylić, bowiem często handlarze są dobrze wykształconymi i elegancko ubranymi biznesmenami, których nikt nie podejrzewa. Może tak być. Z jednej strony widzimy przedsiębiorcę, kogoś, kto ciężko pracuje na nasze PKB, a z drugiej strony nie widzimy w nim osoby, która nielegalnie zatrudnia ludzi i ich wykorzystuje. Oferuje pracę bez ubezpieczenia, za głodowe stawki. To nie jest tak, że handel ludźmi odbywa się w miejscach podejrzanych, podrzędnych. Handel ludźmi może odbywać się w zupełnie normalnych zakładach pracy. Jak ludzie reagują, gdy dowiadują się, że ktoś był współczesnym niewolnikiem? O ofierze handlu ludźmi myśli się jak o takim głupku, który dał się wykorzystać. Nie jest ona kimś, kto w społecznym odczuciu zasługuje na szacunek i współczucie. Wstyd i poczucie winy towarzyszy szczególnie kobietom – zwłaszcza gdy były uwikłane w seksbiznes. Mamy ogromną łatwość oceniania czyichś zachowań i wyborów, a ludzie mają przecież marzenia! Chcą zmienić swoje życie, a ofiara handlu ludźmi to osoba, która z tych swoich chmur została ściągnięta na ziemię w sposób bardzo brutalny. Otoczenie potrafi jeszcze jej dokopać. Jako społeczeństwo pozwalamy na handel ludźmi, bo wszyscy czerpiemy z niego korzyści? Postępująca globalizacja, galopujący kapitalizm i zacieranie granic – to wszystko sprawiło, że handel ludźmi stał się szybszy i łatwiejszy. W związku z rozwojem gospodarczym i pogłębiającym się rozwarstwieniem społecznym popyt na tzw. tanią siłę roboczą stale wzrasta. Z tej sytuacji czerpiemy korzyści wszyscy – społeczeństwo, jak i państwo. Wszyscy chcemy mieć tanie towary i usługi. Zdarza się, że śliczne dziecięce ubranka drogich marek, szyją dzieci z krajów rozwijających się, które nie otrzymują wynagrodzenia za swoją pracę. Jako społeczeństwo się na to zgadzamy. Zdaje się więc, że nie robimy zbyt wiele, aby z tym haniebnym procederem walczyć, choć na ustach wielu znajdują się hasła o ochronie praw człowieka. Światowy Dzień przeciwko Handlowi Ludźmi 30 lipca obchodzimy Światowy Dzień przeciwko Handlowi Ludźmi. Przypominamy więc, na co należy uważać, gdy wybieramy się do pracy za granicę. Szukaj legalnych ofert pracy. Korzystaj z usług pośredników, którzy są zarejestrowani i mają certyfikat od marszałka województwa oraz pozwolenie na pośrednictwo pracy. Takich pośredników znajdziesz na stronie Krajowej Agencji Rejestru Zatrudnienia. Pamiętaj, że w UE pośrednictwo pracy jest usługą bezpłatną! Nie daj się namówić na dodatkowe opłaty i pożyczki. Sprawdź dokładnie ofertę pracy, która ciebie interesuje. Pozyskaj jak najwięcej informacji o swoim pracodawcy, dowiedz się, czy jego firma w ogóle istnieje. Pomóc mogą ci w tym odpowiednie organizacje lub policja. Im więcej wiesz, tym jesteś bezpieczniejszy. Nie bój się zadawać pytań o wysokość zarobków, zakres obowiązków, wymagane dokumenty. Zapytaj się, czy pracodawca zapewnia zakwaterowanie, o dojazd do pracy, miejsce pracy, ubezpieczenie. Czytaj dokładnie, co podpisujesz. Uważaj na wygórowane kary umowne. Obowiązkowo podpisz umowę przedwstępną i o pośrednictwo pracy. Nie decyduj się na pracę powyżej twoich kwalifikacji, której nie będziesz w stanie wykonać. Nie ufaj nieznajomym poznanym na Facebooku, Instagramie czy Tinderze, którzy nagle oferują ci pracę marzeń, w której będziesz zarabiał miliony. Takie rzeczy się nie zdarzają. Zapisz numery telefonów do polskiego konsulatu, organizacji pozarządowych i odpowiednich służb, które będą w sytuacji zagrożenia mogły ci pomóc. Zrób kserokopie dokumentów, które ze sobą zabierasz, np. paszportu, dowodu osobistego czy umowy o pracę. Ustal z bliskimi nietypowe hasło ratunkowe, które użyjesz, gdy będziesz w niebezpiecznej sytuacji. Pamiętaj, znacie je tylko wy. Zostaw im adres, pod którym będziesz przebywać za granicą oraz dane pracodawcy. Zainstaluj na telefon aplikację SAFE Travel & Work Abroad – znajdziesz w niej wskazówki dotyczące bezpiecznego podróżowania, a także przydatne kontakty do wykorzystania w niebezpiecznych sytuacjach. Potrzebujesz pomocy lub znasz kogoś, kto może stać się ofiarą? Zadzwoń na telefon zaufania dla ofiar i świadków handlu ludźmi: +48 22 628 99 99 Krajowe Centrum Interwencyjno-Konsultacyjne dla ofiar handlu ludźmi: +48 22 628 01 20 Więcej na ten temat dowiesz się na stronie kampanii "Galeria Anty Modern Slavery"

gdzie polacy chowają pieniądze w domu