Życie na szczycie (2009) s01e10 Birthday Suit - Sprawdź informację o tym odcinku: obsada, twórcy, galeria i forum odcinka. Diary of a Wimpy Kid Christmas: Cabin Fever, Rodzina Świątecznych i magiczny hotel. Pełna obsada serialu Życie na szczycie (2009) - informacje o serialu w bazie Filmweb.pl. Oceny, sezony, odcinki, obsada, dyskusje wiadomości, ciekawostki oraz galeria. Recepta na szczęście. Gdynia, 13.10.2023. Sala Koncertowa Zarządu Morskiego Portu Gdynia S.A. "Recepta na Szczęście" to najlepsza i najbardziej wyczekiwana MUZYCZNA KOMEDIA ROMANTYCZNA W TEATRZE w tym sezonie artystycznym - z muzyką na żywo! I to jest prawda! W malutkim ośrodku kultury na niewielkiej scenie doświadczyłam wielkiej Życie na szczycie (2009) s01e04 Ménage a Top - Sprawdź informację o tym odcinku: obsada, twórcy, galeria i forum odcinka. Życie na szczycie Sezon 1 Odcinek 4. Przepis na życie Odcinek 3 Anka informuje Manię, że jest w ciąży. Mimo trudnej sytuacji rodzinnej i finansowej nie ma wątpliwości, że chce urodzić dziecko. jelaskan perbedaan seni patung dengan seni pahat. Life on Top2009 6,2 128 ocen 220 chce zobaczyć Strona główna serialu Podstawowe informacje Pełna obsada (140) SezonySezon 1Sezon 2Opinie i Nagrody Forum Rankingi Najlepsze Odcinki Najlepsze Sezony Pozostałe Ciekawostki (1) {"type":"film","id":564093,"links":[{"id":"filmWhereToWatchTv","href":"/serial/%C5%BBycie+na+szczycie-2009-564093/tv","text":"W TV"}]}Sezon 2 Sezon 1{"seasons":[2,1]}26 Pełna obsada i twórcy (140) Obsada Obsada gościnna Twórcy Inne {"ids":[5095232,5095233,5095234,5568316,11548741,5095235,5095236,5095237,5568317,5570398,5095242,5095243,5095244,7167124,5570399,5570400,5095245,5095239,5095240,5095241,5095238,5570397,5570402,5570401]}reżyser Kenny Golde Kenny Golde Amanda Goodwin Amanda Goodwin James Michaels James Michaels Jared West Jared West Nilxen Nilxen scenariusz Charles Kline Charles Kline Jess Roman Jess Roman Joey Savage Joey Savage Clara Darling Clara Darling zdjęcia James Michaels James Michaels muzyka Tom Batoy Tom Batoy Andreas Helmle Andreas Helmle Franco Tortora Franco Tortora materiały do scenariusza Clara Darling (powieść) Clara Darling montaż Kaye Vie Kaye Vie scenografia Serban Porupca (scenograf) Serban Porupca Vlad Roseanu (dyrektor artystyczny) Vlad Roseanu produkcja Steve Kentwick (producent) Steve Kentwick Brad Merrick (kierownictwo produkcji) Brad Merrick Bryan O'Brian (producent) Bryan O'Brian Nancy Hwang (producent towarzyszący) Nancy Hwang Howard Dareto (producent towarzyszący) Howard Dareto dźwięk David Streefkerk David Streefkerk Dragoş Stanomir Dragoş Stanomir Miejsce akcji: Alaska, Park Narodowy Denali Obsada: ja, wiatr, zimno, gradobicie i wszelkie inne kataklizmy... Ktoś musi pracować, żeby nie pracować mógł ktoś – tak mówi stare powiedzenie, więc postanowiłam wcielić je w życie i… wyjechać na wakacje, zostawiając cały zespół TRAVELERA z robotą na głowie (dzięki Kochani za wyrozumiałość!!!). Oczywiście słowo „wakacje” dla różnych ludzi oznacza co innego – leżenie pod palmą i słodkie lenistwo w Tunezji, imprezy do białego rana czy też romans bez zobowiązań na Ibizie, spływ kajakowy na Mazurach… Dla mnie wakacje oznaczają, że muszę się upodlić, natyrać i paść na twarz ze zmęczenia. Wspaniałe, nieprawdaż?! No i upodliłam się i zmęczyłam. Tak jak nie jest pięknym miastem, ale ma zasadniczą zaletę – leży na Alasce i jest bazą wypadową do podróżowania po Parku Narodowym Denali. Krótko mówiąc – jeśli człowiek chce się wspinać na szczyt McKinley, to po prostu musi tu zawitać, żeby zrobić zakupy i przesiąść się do pociągu przecinającego Alaskę w kierunku północnym. Zawitałam, wsiadłam do pociągu i… trzy dni później przemierzałam już pieszo trasę z Bazy do Obozu I. Na początku nawet mi się wszystko podobało. Słońce świeciło pięknie, nareszcie nie dźwigałam ciężkiego plecaka, tylko ciągnęłam za sobą plastikowe sanie z ładunkiem. Droga była prosta, równa, a ja miałam zapał, energię i cieszyłam się, że znów jestem w drodze, zamiast siedzieć za biurkiem w redakcji. Jednak szybko okazało się, że słońce pali mi twarz i żar po prostu leje się z nieba, te cholerne sanie ważą chyba ze 100 kilo i ciągną mnie w dół, kiedy akurat próbuję pokonać kolejne niekończące się wzniesienie. Energia w tym czasie zdążyła się zdematerializować, a zapał… No, co jak co, ale zapał mam zawsze! Na szczęście. Przemierzaliśmy więc kolejne kilometry (czy ten samolot naprawdę nie może lądować gdzieś bliżej tej góry?!), a ja próbowałam rozgryźć istotę samoumartwiania się i masochizmu. Jaka do diabła może być przyjemność w głodowaniu, spaniu w mokrym, maleńkim namiocie (z coraz gorzej pachnącymi towarzyszami) i zmuszaniu swojego organizmu do wysiłku, przeciwko któremu ewidentnie się buntuje? I to w WAKACJE?! Obudziłam się, bo miałam nieodparte wrażenie, że za chwilę nasz namiot z trzema osobami na pokładzie po prostu odleci. Wiał tak silny wiatr, że doginał stelaż do ziemi, wdmuchiwał przez najmniejsze szczeliny tumany śniegu do wnętrza i drwił sobie z nas, wiedząc, że już od tygodnia czekamy niespokojnie na poprawę pogody. Zapasy jedzenia przeznaczone na „szybką akcję górską” powoli się kończyły, podobnie jak kartusze z gazem. Od kilku dni wegetowaliśmy w tym samym miejscu, a czas przewidziany na mój „wypoczynek” powoli się kurczył… Moim rutynowym zajęciem stało się krążenie między namiotami i żebranie o jedzenie od międzynarodowych ekip. – Chłopaki, macie może jakieś wolne liofile albo cukier? Nie zostało wam jeszcze trochę gazu? – marudziłam Hiszpanom i wspinaczom z Ameryki, łażąc od namiotu do namiotu. Okazałam się w tej materii niezłym organizatorem i pewnie reszta ekipy doceniłaby moje wysiłki, gdyby nie fakt, że ciężko przeze mnie zdobyte jedzenie okazało się niezdatne do spożycia i spowodowało zatrucie pokarmowe u dwójki z czwórki naszych wspinaczy... Postanowiliśmy zostawić sanie na dole i podejść dość stromą lodowo-śnieżną ścianą Head Wall na wysokość 5 200 m do tzw. High Campu, skąd większość ekip po jednym noclegu rusza do ataku szczytowego. No cóż, nie tym razem… Huraganowy wiatr o prędkości do 120 km/godz. nie dość, że uniemożliwił wyruszenie w kierunku szczytu, to nie pozwolił nawet wyjść z namiotu za potrzebą! Denali, czyli rodzima nazwa szczytu McKinley w języku alaskańskich Eskimosów oznacza „Najwyższy” i faktycznie dużo w tym prawdy – różnica wysokości od podstawy do wierzchołka wynosi prawie 6 000 m czyli więcej niż na Mount Evereście! Do przymiotników zaczynających się na „naj” należy więc dodać jeszcze „najbardziej wietrzny” i „najzimniejszy”. W całym moim życiu tak nie zmarzłam! Nawet wybitny himalaista Jerzy Kukuczka w 1974 r. przypłacił zdobycie McKinleya amputacją palca u stopy. W ciągu całej swojej kariery wspinaczkowej Kukuczka nie odmroził się nigdy więcej… Aha, dodałabym jeszcze, że McKinley jest „najbardziej zaskakujący” – człowiek ma wrażenie, że taki sześciotysięcznik to „pikuś”, tymczasem niższe ciśnienie atmosferyczne spowodowane bliskością bieguna sprawia, że wdrapanie się na szczyt tej wysokości na Alasce można porównać do zdobycia siedmiotysięcznika w Himalajach… Trzeba się ruszać, coś robić, zmobilizować do pozytywnego myślenia – powtarzałam w myślach. Pisałam, odśnieżałam namiot, spałam… A potem wszystko poszło lawinowo – poprawa pogody i widoki zapierające dech w piersiach. Obrazy, które na zawsze pozostaną w mojej głowie i dla których warto było przyjechać na Alaskę. Atak szczytowy, który zmęczył mnie bardziej niż zdobywanie ośmiotysięcznika i dał uczucie niewyobrażalnego szczęścia... Stałam na dachu Ameryki Północnej, na wysokości 6 194 m i niemal modliłam się, żeby mnie nie zwiało. Było chyba – 40 stopni, więc myślałam głównie o tym, jak będę wyglądać z odmrożonym nosem. Piotr Pustelnik, lider naszej wyprawy, zrobił mi na szczycie zdjęcie, na którym wyglądam, jakbym siedziała na tle zadymionej niebieskiej fototapety – szalenie rozczarowujący widok… Ale za to jestem na nim uśmiechnięta od ucha do ucha!Tak to już jest, że po spełnieniu marzenia, po dotarciu do celu moja energia spada niemal do zera. Wlokłam się więc z powrotem do Bazy, ciągnąc za sobą sanie (które o dziwo były jeszcze cięższe niż pod górę). Miałam obtarte nogi, nie myłam się od trzech tygodni, jadłam byle co… Stanęłam na środku białej przestrzeni i powiedziałam do siebie na głos: – K…, co ja tu robię?! Mam dość gór i wspinaczki, teraz będę grała w tenisa, szydełkowała, piłowała paznokcie... NIGDY WIĘCEJ nie pojadę na żadną wyprawę, bo nie zrobiłam nikomu nic złego, żeby się tak męczyć! I to w WAKACJE! Koniec z tym! I nawet nie wiecie, jak mi ulżyło…Wczoraj poprosiłam o kolejny urlop. I kupiłam bilety lotnicze. Lecę wspinać się na Kaukazie... 5 paź 00 13:46 Ten tekst przeczytasz w 9 minut Doskonale znany na całym świecie mistrz wschodnich sztuk walk oraz pierwsza gwiazda kina w Azji JET LI (Han Sing) zadebiutował w kinie anglojęzycznym w 1998 Doskonale znany na całym świecie mistrz wschodnich sztuk walk oraz pierwsza gwiazda kina w Azji JET LI (Han Sing) zadebiutował w kinie anglojęzycznym w 1998 roku w przeboju Zabójcza broń 4. Uznawany za narodowy skarb w rodzinnych Chinach, Li wcielił się w postać niebezpiecznego bossa azjatyckiego gangu, który staje oko w oko w Melem Gibsonem, Danny Gloverem, Rene Russo i Chrisem Rockiem w filmie Richarda Donnera. Rola stanowiła wyjątek dla Li, który we wszystkich wcześniejszych 25 filmach zawsze grał pozytywnych bohaterów. Li urodził się w Pekinie, uczęszczał do Beijing Amateur Sports School, gdzie od 8. roku życia trenował wushu. Mentor i trener Wu Bin, przygotowywał dodatkowe zestawy ćwiczeń dla Li, który w bardzo młodym wieku odznaczał się dużymi uzdolnieniami i wytrzymałością wymaganą dla tego treningu. Po trzech latach intensywnych ćwiczeń , Li zdobył pierwsze krajowe mistrzostwo dla Beijing Wushu Team. Jako jeden z uczestników światowego tournee w 1974, miał okazję występować w duetach pokazowych przed prezydentem Nixonem na trawniku Białego Domu. Przez cztery następne lata Li panował niepokonanie jako All-Around National Wushu Champion. Na potrzeby kina Jet Li został "odkryty" przez reżysera Hsina Yena, który zaoferował mu główną rolę w historycznym obrazie epickim Shaolin Temple, opowiadącym o losach młodego mnicha, którego ojciec został zamordowany przez bratanka Cesarza. Film odniósł ogromny sukces, który zaowocował zrealizowaniem dwóch dalszych części oraz zapewnił Jetowi pozycję gwiazdy. Li z powodzeniem rozpoczął karierę w Hong Kongu, gdzie wystąpił w hicie Once Upon a Time in China w reżyserii Tsui Harka, który podobał się zarówno krytykom jak i publiczności i uczynił z aktora gwiazdę pierwszej wielkości. Sukces okazał się tak duży, że Li wystąpił jeszcze w trzech z pięciu kontynuacji filmu, w tym w swoim ostatnim wyprodukowanym w Azji , Once Upon a Time in China and America. Li mieszka aktulanie w Los Angeles, ma w planach dalszą współpracę z artystami i wytwórniami z USA. W porozumieniu z TBS Superstation, Alliance Atlantis Communications oraz Icon Productions Mela Gibsona, rozpocznie prace nad produkcją Invincible, oryginalnym filmem telewizyjnym i odcinkiem pilotażowym serialu. Kariera AALIYAH (Trish O'Day) wydaje się drogą spełnionych marzeń, jak z bajecznego i nowoczesnego musicalu. Aaliyah wystąpiła w 1998 roku na rozdaniu Oskarów, gdzie zaśpiewała nominowaną w kategorii najlepszej piosenki filmowej Journey to the Past, z filmu Anastazja. W 1997 roku ukończyła Detroit's High School for the Fine and Performing Arts i należy do ścisłego grona najmłodszych artystów, jacy mieli okazję wystąpić podczas gali Oskarowej. Jednym z ostatnich sukcesów młodej piosenkarki była pierwsza pozycja na liście tygodnika Billboard, na który dotarła z kolejnym utworem pochodzącym ze ścieżki dzwiękowej filmu Doktor Doolittle, Are You That Somebody, nominowaną później do nagrody Soul Train Award za rok 1998. Niewiarygodną drogę na szczyt Aaliyah rozpoczęła w wieku 14 lat, kiedy wydała debiutancki album, Age Ain't Nothing But A Number (1994). Płyta szybko osiągnęła status platynowej, a pochodzące z niej dwa kolejne single status złotych: Back & Forth, numer 1 na liście R&B w Billboardzie, oraz At Your Best (You Are Love) - numer 2 na liście R&B. Urodzona w Brooklynie i wychowana w Detroit, Aaliyah stała się muzyczną sensacją i niewątpliwie przyczyniła się do zdefiniowania nowego stylu w muzyce, przyjemnego, lecz kierującego się regułami obowiązującymi "na ulicy", z którym szybko zaczęły identyfikować się inne młode artystki lat 90-tych. Aaliyah koncertowała w USA, występowała również w Europie, Japonii i Południowej Afryce. Na tydzień przed występem na gali rozdania Oskarów w 1998, Aaliyah pojawiła się gościnnie na pokazie mody Tommy'ego Hilfigera realizowanym dla MTV's "Spring Break," na Jamajce. Aaliyah nagrała piękną balladę pod tytułem Journey to the Past, wyprodukowaną i zaaranżowaną przez Guya Roche, która znalazła się na ścieżce dźwiękowej filmu animowanego Anastazja wydanej przez Atlantic Records (można ją usłyszeć w trakcie napisów końcowych). Druga i ostatnia dotąd płyta artystki wydana w 1996 nosiła tytuł One In a Million (Blackground/Atlantic). Płyta zyskała status podwójnej platyny. Singiel promujący płytę pod tytułem If Your Girl Only Knew królował na pierwszym miejscu listy R&B. Romeo Musi Umrzeć jest debiutem aktorskim Aaliyah. ISAIAH WASHINGTON (Mac) wystąpił u boku Clinta Eastwooda jako Frank Beachum w filmie True Crime, zakończył też pracę nad filmem zatytułowanym A Texas Funeral. Zaangażowanie, z jakim Washington podchodzi do zawodu aktora, łatwo dostrzec w postaciach, w które wciela się na dużym ekranie. Przed rolą w Romeo. zagrał w wielu innych filmach; Co z oczu, to z serca, Clockers, Bulworth, Miłość od trzeciego wejrzenia, Get On The Bus, Girl 6, Dead Presidents, Crooklyn, i Mixing Nia. Washington często gościnnie występuje w produkcjach telewizyjnych, szczególnie warta zapamiętania była komediowa rola w Ally McBeal, oraz role w serialach dramatycznych Nowojorscy policjanci, Wydział zabójstw, Prawo i bezprawie, NY Undercover, Always Outnumbered, The Joe Torre Story, Power: The Eddie Matos Story, Strapped. Washington z powodzeniem występował w różnego rodzaju sztukach teatralnych, takich jak Police Boys, The Skin of Our Teeth, Distant Fires, Fences, Generations of The Dead, Soulful Scream..., Song of the Sad Young Men, Vusumuzi, Raisin In The Sun, Spell 7. Utalentowany i charyzmatyczny RUSSELL WONG (Kai Sing) należy do grona najbardziej znanych w Hollywood aktorów pochodzenia azjatyckiego. W minionym roku Wong wystąpił w dwóch filmach; Takedown, gdzie zagrali również Skeet Ulrich, Tom Berenger i Angela Featherstone dla Miramax/Dimension, oraz w The Tracker, u boku Caspera Van Diena. Wong debiutował na ekranach w USA filmową adaptacją Taipan wg Jamesa Clavella. Wkrótce wystąpi u samego Wayne'a Wanga w Eat a Bowl of Tea i w filmie w reżyserii Abla Ferrary China Girl. Pojawił się w głównych rolach w filmach China Cry, kasowym przeboju New Jack City, dobrze przyjętym przez krytyków The Joy Luck Club oraz Vanishing Son, który zaowocował serialem telewizyjnym oraz filmami TV powstającymi na podstawie tej serii. W 1994, Wong został uhonorowany dwiema nagrodami: The Image Award, przyznawaną przez the Organization of Chinese Americans, oraz the Media Action Network od organizacji Asian Americans' Media Achievement Award, obydwie w uznaniu za wkład, jaki wniósł do przemysłu filmowego oraz za fakt bycia autorytetem dla innych Amerykanów pochodzenia azjatyckiego. W 1995 znalazł się w gronie 50 najpiękniejszych ludzi na świecie wybieranych corocznie przez tygodnik People Magazine. Następne wyróżnienia Wong odebrał w 1997 w San Francisco, przyznane przez The Asian American Arts Foundation (towarzyszyli mu wówczas John Woo, Terence Chang i Tia Carrera). Wong, rodowity nowojorczyk, przez kilka lat studiował walki wschodu, dzięki czemu na planie mógł samodzielnie wykonywać elementy choregrafii przewidziane zazwyczaj dla kaskaderów. W ostatnim czasie Wong zainteresował się produkcją filmową i brał udział w zajęciach na New York University, chcąc poszerzyć swoją wiedzę na temat przemysłu, w którym pracuje od lat. Głównym przedmiotem jego zainteresowań jest reżyseria. DMX (Silk) jest gwiazdą muzyki rap, artystą, którego trzy pierwsze albumy znajdowały się na pierwszym miejscu listy przebojów w USA i sprzedały się w łącznym nakładzie ponad 10 milionów w ciągu półtora roku. Po imponujących występach gościnnych w utworach innych artystów, jak u LL Cool J w Money, Power, Respect - the Lox, 24 Hours to Live, w wykonaniu Mase'a, DMX zwrócił uwagę jako solista utworem Get At Me Dog. W maju zeszłego roku wydał debiutancki i przełomowy dla niego album It's Dark and Hell is Hot, na którym znalazły się takie utwory jak Stop Being Greedy i Ruff Ryder's Anthem. Płyta szybko sprzedała się w platynowym nakładzie. Po zakończeniu tournee Survival of the Illest, DMX powrócił do studia nagraniowego i pół roku później wydał kolejną płytę Flesh of My Flesh, Blood of My Blood.. Podobnie jak pierwsza płyta, ta również znalazła się na szczycie amerykańskiej listy przebojów i uczyniła z DMX pierwszego w historii artystę, którego dwie płyty w tym samym roku znalazły na pierwszej pozycji. DMX spędził znaczną część ubiegłego roku w trasie koncertowej Hard Knock Life, z innymi wykonawcami wytwórnii Def Jam, jak Jay-Z, Method Man i Redman. Trasa ta okazała się najbardziej dochodowym hip-hopowym tournee wszech czasów. Ostatnia płyta DMX-a … And Then Was X, wyprodukowana w Miami przy wsparciu długoletniego producenta Swizz'a Beats, również znalazła się na miejscu pierwszym amerykańskiej listy. DMX współreżyserował kilka swoich wideoklipów; Stop Drop, How's It Going Down, No Love 4 Me i Get At Me Dog, wystąpił też w filmie Hype'a Williamsa, pod tytułem Belly. DELROY LINDO (Isaak O'Day) zwrócił na siebie uwagę rolą Pana Rose w nominowanym do Oskara filmie Lasse Hallstroma, Wbrew regułom. Lindo ma na koncie wiele ról filmowych i teatralnych. Współpracował ze Spikem Lee na planie filmów reżysera; Clockers, Malcolm X, został uhonorowany nominacją do nagrody NAACP Image Award za rolę w filmie Crooklyn. Lindo zagrał także w filmach Danny'ego Boyle'a, A Life Less Ordinary, Adwokacie diabła, Broken Arrow Johna Woo, u boku Johna Travolty, z którym ponownie spotkał się na planie Dorwać małego. Lindo zdobył kolejną nominację do NAACP Image Award, tym razem za drugoplanową rolę w Okupie, w którym wystąpił u boku Mela Gibsona. Zagrał również w Feeling Minnesota, Mr. Jones, The Hard Way, Bright Angel, Mountains On the Moon. Na ekranach polskich kin można było niedawno obejrzeć nowy film Lindo, 60 sekund, w którym występują Nicolas Cage, Robert Duvall i Angelina Jolie. Lindo często gości na ekranach telewizji w USA, ostatnio krytykom spodobała się jego rola sędziego Clarence'a Thomasa w wyprodukowanym przez stację Showtime, Strange Justice. Wystąpił w roli Matthew Hensona, Afroamerykanina, któremu przypisuje się odkrycie Kręgu Polarnego wraz z Robertem E. Peary, w filmie TNT pod tytułem Glory & Honor. Aktor został wyróżniony kolejną nominacją do NAACP Image Award w kategorii najlepszego aktora za rolę Satchela Paige w filmie stacji HBO, Soul of the Game. Lindo jest zasłużonym aktorem teatralnym, ma już na koncie nominację do prestiżowej nagrody Tony Award i Drama Desk Award za występ w roli Heralda Loomisa w sztuce Augusta Wilsona Joe Turner's Come and Gone. Pojawił się na Broadwayu i w National Tour w przedstawieniu Master Harold And the Boys i był nominowany do Helen Hayes Award za rolę Waltera Lee w Raisin in the Sun wystawianym w Kennedy Center, zdobył ponadto wyróżnienie dla najlepszego aktora Image Award za odtworzenie tej roli na scenie w Los Angeles. Lindo był kierownikiem produkcji, reżyserem oraz przeprowadzał wywiady z uznanymi reżyserami Spikem Lee i Charlesem Burnettem zrealizowanymi w formie filmu dokumentalnego. WOODSIDE (Colin) zyskał rozgłos rolą w miniserialu telewizji NBC The Temptations. Wystąpił w dwóch niezależnych produkcjach More Dogs Than Bones i Scarred City. Wcześniej Woodside występował regularnie w serialu Murder One, oraz w Med. Zagrał gościnnie w serialach Davida E. Kelly Kancelaria adwokacka i Snoops. W czasie nauki na Uniwersytecie Yale, Woodside wziął udział w trzech przedstawieniach; The Tempest, Measure For Measure i w Makbecie. Uzyskał niższy stopień naukowy na uczelni State University of New York w Albany. ANTHONY ANDERSON (Maurice) jest znany z udziału w porannym amerykańskim Hang Time. Anderson ukończył szkołę High School for the Performing Arts w Los Angeles. Wywodzący się z Południowej Kalifornii Anderson ukończył wydział teatralny na uczelni Howard University w Waszyngtonie, gdzie doskonalił umiejętności występując na scenie w sztukach Voodoo, Once in A Lifetime oraz w sztuce Colored Museum w Duke Ellington School of the Arts. Pojawił się też na scenie Kennedy Center w przedstawieniu Black Reflections. Anderson szkolił się u takich artystów jak Ossie Davis, Ruby Dee i Al Freeman, Jr. Zagrał w filmie Barry'ego Levinsona Liberty Heights zrealizowanym w wytwórnii Warner Bros. oraz u boku Jima Carreya i Renee Zellweger w nowej produkcji braci Farrelly Ja, Irena i Ja - aktualnie w kinach. Wystąpił także w komedii Eddie'ego Murphy Life, oraz Trippin', 3 Strikes, Hundred Percent, The Wrong Side of Town. Oprócz roli w serialu komediowym Hang Time, zagrał jedną z głównych ról w In the House, oraz pojawił się gościnnie w Nowojorskich policjantach, JAG - Wojskowe Biuro Śledcze, Malcolm & Eddie, The Jamie Foxx Show, One Night Stand. HENRY O (Ch'u Sing) odnosi sukcesy w filmach produkowanych w USA i na całym świecie. Od trzydziestu lat jest członkiem Children's Art Theatre w Szanghaju. W ostatnim czasie zagrał w dwóch filmach: Cedry pod Śniegiem i komedii z Jackim Chanem Shanghai Noon. W filmografii Henry'ego O znajdują się; Brokedown Palace, Red Corner, Ostatni cesarz, Dragon Heart II, American Shaolin, oraz międzynarodowe produkcje Marco Polo, Shanghai 1920, The Heart of Tender Grass, Laobao and Son. Henry O występował w serialu produkcji szanghajskiej Yangnaiwu and Xiaobaicai. Na scenie zagrał Ojca w sztuce Woman Warrior w Berkeley Repertory Theater, oraz Gandalfa w wyprodukowanej przez Children's Theatre Company adaptacji The Hobbit. Rozpoczynający karierę na dużym ekranie JON KIT LEE wcielił się w postać Po Singa, młodszego brata Hana w filmie Romeo Musi Umrzeć. Rok wcześniej zagrał drugoplanową rolę w filmie The Corrupter, wytwórnii New Line. Lee urodził się w Hong Kongu, gdzie mieszkał do czasu, gdy skończył 9 lat. Aktualnie mieszka w Nowym Jorku, gdzie studiuje aktorstwo i poznaje tajniki zawodu. Latem ubiegłego roku uczęszczał na zajęcia z aktorstwa klasycznego w Londynie. Data utworzenia: 5 października 2000 13:46 To również Cię zainteresuje Masz ciekawy temat? Napisz do nas list! Chcesz, żebyśmy opisali Twoją historię albo zajęli się jakimś problemem? Masz ciekawy temat? Napisz do nas! Listy od czytelników już wielokrotnie nas zainspirowały, a na ich podstawie powstały liczne teksty. Wiele listów publikujemy w całości. Znajdziecie je tutaj. USA 2009 Obsada Heather Vandeven jako Bella Jayden Cole jako Melissa Brandin Rackley jako Regina Daniel Messier jako Avi Riley Steele jako Tippi Steven Ross jako Peter Danny Crawford jako Vincent Kavan Reece jako Edward Justine Joli jako Elizabeth Kayden Kross jako Delilah Twórcy Clara Darling Scenariusz Joey Savage Scenariusz Tom Batoy Muzyka Andreas Helmle Muzyka Franco Tortora Muzyka Bogdan Moncea Kierownik produkcji Elena Valeanu Kierownik produkcji Paul Carlin Efekty specjalne Marius Serban Cozma Dźwięk Stanomir Dragos Dźwięk Andrea Streefkerk Dźwięk David Streefkerk Dźwięk Nancy Hwang Producent Steve Kentwick Producent Brad Merrick Producent Bryan O'Brian Producent Amanda Goodwin Reżyseria Ocena społeczności: Głosów: 1 Życie na szczycie w telewizji ZwińRozwiń Sobota 02:00 Odcinek 20 (Sezon 2) TV Puls 2 Sobota 01:25 Odcinek 19 (Sezon 2) TV Puls 2 Sobota 00:50 Odcinek 18 (Sezon 2) TV Puls 2 Sobota 00:10 Odcinek 17 (Sezon 2) TV Puls 2 Sobota 02:10 Odcinek 16 (Sezon 2) TV Puls 2 Sobota 01:30 Odcinek 15 (Sezon 2) TV Puls 2 Sobota 00:55 Odcinek 14 (Sezon 2) TV Puls 2 Sobota 00:10 Odcinek 13 TV Puls 2 Sobota 02:10 Odcinek 12 TV Puls 2 Sobota 01:30 Odcinek 11 TV Puls 2 Sobota 00:55 Odcinek 10 TV Puls 2 Sobota 00:10 Odcinek 9 TV Puls 2 Podobne programy Studenci Studenci Trzej przyjaciele ukończyli liceum i zamierzają zapisać się na studia. Po załatwieniu wszelkich formalności na uniwersytecie postanawiają sprawdzić, jak wygląda prawdziwe studenckie życie. Seksowni zabójcy Seksowni zabójcy Wojna uczuć Wojna uczuć Grupa niemieckich żołnierzy trafia do obozu dla jeńców. Jako strażniczki pracują w nim kobiety, które traktują więźniów w nieludzki sposób. Jedynie obozowa lekarka okazuje jeńcom współczucie. Jej mroczna strona Jej mroczna strona Po nieszczęśliwej śmierci dziecka, którym miała się opiekować, dręczona poczuciem winy nastolatka zaczyna odczuwać obecność złowrogiej siły. Program TV Stacje Magazyn serial erotyczny USA 2009 Serial powstał na podstawie powieści Clary Darling pod tym samym tytułem. Opowiada o perypetiach czterech prawniczek, które wiodą życie pełne rozmaitych przyjemności. Amanda Goodwin Heather Vandeven (Bella), Brandin Rackley (Regina), Daniel Messier (Avi), Jayden Cole (Melissa), Mary LeGault (Sophie), Krista Ayne (Maya), Mia Presley (Cassia), Danny Crawford (Vincent), Clayton Cannon (D), Jason Sarcinelli (Vincent) Brak powtórek w najbliższym czasie Co myślisz o tym artykule? Skomentuj! Komentujcie na Facebooku i Twitterze. Wasze zdanie jest dla nas bardzo ważne, dlatego czekamy również na Wasze listy. Już wiele razy nas zainspirowały. Najciekawsze zamieścimy w serwisie. Znajdziecie je tutaj.

życie na szczycie obsada